Ποιές οι διαφορές Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού

Εἶναι ἕνα ἐρώτημα πού γίνεται ἀπό πολλούς ἀδελφούς τόσο γιά ἐνίσχυση τῆς αὐτοσυνειδησίας τους, δηλαδή γιά νά γνωρίζουν τί σημαίνει Ὀρθοδοξία καί γιατί ἀξίζει νά εἶναι κάποιος Ὀρθόδοξος, ὅσο καί γιά νά δίδουν ἀπολογία στούς αἱρετικούς περί τῆς πίστεώς τους.
Μ ί α Ἐκκλησία μᾶς παρέδωσε ὁ Κύριος προσφέροντας ὡς θυσία τόν Ἑαυτό Του. Στήν Ἀρχιερατική Του προσευχή παρεκάλεσε τόν Πατέρα Του ὅλοι οἱ ἄνθρωποι « ἵνα ὦσιν ἕν» καί νά εἶναι μαζί Του θεωροῦντες τήν Δόξαν Του ( Ἰωαν. 17,11 καί 24). Καθώς ἡ ἀνθρωπότητα μετά τήν πτώση καί τήν ἀποστασία της ἀπό τόν Παράδεισο ἦταν κατακερματισμένη σέ ἄτομα, ὁ Χριστός ἐκάλεσε ὅλους νά ἑνωθοῦν στό Ἕνα καί μοναδικό Σῶμα Του, τήν Ἐκκλησία. Γι’ αὐτό ὁμολογοῦμε καί στό Σύμβολο τῆς Πίστεως : ( Πιστεύω) Εἰς Μίαν Ἁγίαν Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν». Αὐτή ἡ Μία Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἡ ὁποία ἐφύλαξε ὡς σήμερα ἀνόθευτη τήν Πίστη καί τήν ἱερά Παράδοση τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, Μαρτύρων καί Πατέρων καί γι’ αὐτό φυλάττει ἀκέραιη τήν Θεία ἄκτιστη Χάρη ἡ ὁποία σώζει τόν ἄνθρωπο. Ὅλες οἱ ἄλλες ἑνώσεις ἀνθρώπων, ὅπως εἶναι ὁ Παπισμός, πού πιστεύουν στό Χριστό, ὄχι ὅπως παρέλαβον ὑπό τῶν Ἁγίων, ἀλλά ὅπως νομίζουν ἐκεῖνοι, δέν εἶναι Ἐκκλησίες, ἀλλά αἱρέσεις καί παρασυναγωγές. Μερικοί θεολόγοι καί πατέρες τίς ὀνομάζουν « ἐκκλησίες», ἀλλά ὄχι κυριολεκτικά ἀλλά καταχρηστικῶς.
Ὅσον ἀφορᾶ στίς διαφορές Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί Παπισμοῦ, θά μποροῦσαν νά συγκεφαλαιωθοῦν σέ μία διαφορά, τή διαφορά ἀληθείας καί πλάνης. Οἱ ἐσφαλμένες διδασκαλίες τοῦ Παπισμοῦ δέν ἀποτελοῦν μικροδιαφορές ἀπό τήν Ὀρθοδοξία πού μποροῦν νά διευθετηθοῦν καί νά ἐξαφανισθοῦν μέ διάφορες συζητήσεις καί ἀλληλοϋποχωρήσεις· ἀπαιτεῖται πλήρης ἀπόρριψη, ἄρνησή τους καί ἐπιστροφή στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ἄς δοῦμε ὅμως τίς κυριώτερες ἀπό τίς διαφορές αὐτές.
α) Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία φρονεῖ ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἐκ μόνου τοῦ Πατρός, ὅπως διδάσκει καί τό Σύμβολο τῆς Πίστεως : « Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον...τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον» καί ὅπως ὁ ἴδιος Χριστός μᾶς διδάσκει : « Τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας ὅ παρά τοῦ Πατρός ἐκπορεύεται» ( Ἰωαν. 15,26). Οἱ Παπικοί ἀντίθετα ἀπό τήν εὐαγγελική καί πατερική διδασκαλία διδάσκουν ὅτι τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ Πατρός καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ. Πρόκειται γιά τό λεγόμενο Φιλιόκβε ( Filioque) πού σημαίνει « καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ». Μέ τήν αἱρετική αὐτή διδασκαλία εἰσάγεται δυαρχία μέσα στή Θεότητα, ὑποτίμηση τοῦ Προσώπου τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί δημιουργοῦνται πολλά ἄτοπα στίς σχέσεις τῶν τριῶν Θείων Ὑποστάσεων. Συνεργάτης τῆς ἱστοσελίδας μας θά δημοσιεύσει ἀργότερα εἰδική μελέτη του σχετικά μέ τήν πλάνη αὐτή τοῦ Παπισμοῦ καί τίς συνέπειές της.
β) Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάσκει τήν θεοπρεπῆ διάκριση Οὐσίας καί Ἐνεργειῶν εἰς τήν Τριαδική Θεότητα, εἰς τήν Θείαν Φύση. Ἡ Οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄγνωστη καί ἀπρόσιτη στόν κτιστό ἄνθρωπο. Οἱ θεῖες ὅμως ἐνέργειες πού προέρχονται, πηγάζουν ἐκ τῆς Οὐσίας εἶναι προσιτές, μεθεκτές ἀπό τόν ἄνθρωπο. Οἱ θεῖες αὐτές ἐνέργειες, ὡς προερχόμενες ἀπό τήν οὐσία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἄ κ τ ι σ τ ε ς. Ἔτσι ἄκτιστη ἐνέργεια ἦταν τό φῶς τῆς θείας Μεταμορφώσεως στό ὄρος Θαβώρ. Τό φῶς ἐκεῖνο πού ἀξιώθηκαν νά ἰδοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι δέν εἶχε καμμιά σχέση μέ τό κτιστό, ὑλικό φῶς. Αὐτοῦ τοῦ φωτός μετέχουν οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες, ὅπως διαβάζουμε στά Μαρτύριά τους καί οἱ Ὅσιοι καί δίκαιοι ὅπως διαβάζουμε στά Συναξάριά τους. Μέ τήν ἄκτιστη ἐνέργεια τῆς Θείας Χάριτος ἀναγεννώμεθα στό Ἅγιο Βάπτισμα· αὐτῆς τῆς Χάριτος μετέχουμε κατά τή Θεία Εὐχαριστία, μ’ αὐτή τήν Ἄκτιστη Χάρη καθαριζόμαστε ἀπό τά πάθη καί γινόμαστε ἕνα μέ τόν Θεό· καί ὁ Χριστός γι’ αὐτό ἦρθε στόν κόσμο, γιά νά προσφέρει αὐτή τή Χάρη· καί αὐτῆς τῆς Χάριτος στήν πληρότητά Της θά μετέχουμε στόν Παράδεισο, ἄν ἀξιωθοῦμε τῆς σωτηρίας.
Λοιπόν οἱ Λατίνοι, οἱ παπικοί τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν θεωροῦν κ τ ι σ τ ή! Ἔτσι καί τήν Θεότητα ὑποβιβάζουν σέ κτίσμα καί στεροῦν τόν ἄνθρωπο ἀπό τή σωτηρία, γιατί σωτηρία σημαίνει κοινωνία μέ τόν ἐν Τριαδι Θεό. Καί πῶς μπορεῖ νά ἑνωθεῖ, νά κοινωνήσει μέ τόν Θεό ὁ ἄνθρωπος μέσω ἑνός κτίσματος, μιᾶς «Χάριτος» κτιστῆς τάξεως; Τί καινούργιο ἔφερε λοιπόν ὁ Χριστός στόν κόσμο; Πῶς ἕνωσε τά οὐράνια καί τά ἐπίγεια; Νά πῶς: Προσέλαβε τήν ἀνθρωπότητα στη θεότητα Του, τήν καθάρισε ἀπό τήν ἁμαρτία τή φθορά καί τό θάνατο καί τῆς μετέδωσε τήν Ἄκτιστη Χάρη. Τήν ἀνέβασε στό θρόνο τῆς Θεότητος. Μέσα στήν Ἐκκλησία, τήν Μία Ἐκκλησία, τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διά τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος μᾶς προσφέρεται ἡ ἄκτιστος Χάρις καί μένουμε ἑνωμένοι μέ τήν Κεφαλή, τόν Χριστό. Αὐτή ἡ ἀντίληψη τῶν παπικῶν περί κτιστῆς χάριτος τούς ἐστέρησε παντελῶς τήν Χάρη. Γι’ αὐτό ὁ σκοπός τῆς χριστιανικῆς ζωῆς δέν εἶναι γιά τούς παπικούς ὁ ἁγιασμός, ἡ θέωση ἀλλά τά πολλά καλά ἔργα, ἡ πειθαρχία στό νόμο τοῦ Θεοῦ, οἱ ἀρετές πού πραγματοποιοῦνται μέ ἀνθρώπινη προσπάθεια, παρόμοια μέ τῶν φιλοσόφων. Ἡ ἀπουσία τῆς Χάριτος τούς ἀναγκάζει νά ἐρεθίζουν τό συναίσθημα γιά νά νοιώσουν συγκίνηση καί « κατάνυξη». Αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού ζωγραφίζουν ὅσο μποροῦν πιό ρεαλιστικά καί γλυκερά τόν Χριστό τήν Παναγία καί τούς Ἁγίους· αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού ἔχουν πολύ συναισθηματική, ἐντυπωσιακή καί συγκινητική θρησκευτική μουσική.
γ) Ἐξ αἰτίας τῆς ἀπουσίας τῆς Θείας Χάριτος ὁ Παπισμός εἶναι φυσικό νά νοιώθει ἀνασφαλής. Ἡ ἑνότητα πού βιώνουν οἱ τοπικές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καί ἡ ὁποία βασίζεται στην ἑνότητα τῆς πίστεως καί τήν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό Ὁποῖον «ὅλον συγκροτεῖ τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας» γιά τόν Παπισμό θεωρεῖται ἀδιανόητη. Αὐτός ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἐγκόσμιους μηχανισμούς γιά νά κρατήσει τή σιδηρᾶ πειθαρχία τῶν μελῶν του. Ποιά εἶναι αὐτά; α) ἕνα πρόσωπο ἰσχυρό, ἕνα Ἀρχηγό, τόν Πάπα β) ἕνα συγκεκριμένο τοπικό, ἐπιτελικό Κέντρο, τό Βατικανό καί γ) ἕναν ἄτεγκτο νόμο, τόν Κώδικα Κανονικοῦ Δικαίου.
Ἐδῶ θά μιλήσουμε μόνο γιά τόν Πάπα. Ὁ Πάπας δέν εἶναι ἕνας Πατριάρχης, ὅπως εἶναι π.χ. ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης. Γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης εἶναι ὁ πρῶτος μεταξύ ἴσων ἐπισκόπων σέ ὅλη τήν Ὀρθοδοξία. Μπορεῖ νά προεδρεύει σέ κάποια μεγάλη Σύνοδο, νά ἀναλαμβάνει κάποιες διορθόδοξες πρωτοβουλίες, ἀλλά δέν μπορεῖ νά ἀποφασίζει μόνος του. Κάθε Πατριαρχεῖο στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἐλεύθερο στις ἀποφάσεις του, ὑπό τόν Ὅρο ὅτι δρᾶ σύμφωνα μέ τό ὀρθόδοξα δόγματα, τίς ἱερές παραδόσεις καί τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων. Καί ὄχι μόνον κάθε πατριαρχεῖο, ἀλλά καί κάθε Ὀρθόδοξος ἐπίσκοπος στά ὅρια τῆς ἐπαρχίας του μπορεῖ νά ἀποφασίζει ἐλεύθερα μέ τίς παραπάνω προϋποθέσεις. Αὐτή εἶναι ἡ ἐν Χριστῷ ἐλευθερία τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἀλλά τί συμβαίνει στόν Παπισμό; Ὁ Πάπας διαθέτει σέ ὅλη τή δικαιοδοσία τῆς «ἐκκλησίας» του τό Π ρ ω τ ε ῖ ο. Ἔχει τόν πρῶτο καί τελευταῖο λόγο γιά τόν τελευταῖο διάκονο στήν Παραγουάη καί γιά τόν πρῶτο ἀρχιεπίσκοπο τῆς Γαλλίας. Μπορεῖ νά χειροτονεῖ, νά προάγει καί νά καθαιρεῖ ὅποιον θέλει ἁπανταχοῦ τῆς γῆς! Ἀποφασίζει μόνος του γιά ὅλα τά οικονομικά ἀλλά καί γιά τό ποιός θά ἀνακηρυχθεῖ Ἅγιος !
Ἀλλά δέν εἶναι μόνο αὐτό. Ὁ Πάπας εἶναι καί Ἀ λ α θ η τ ο ς! Ὅλες του οἱ ἀποφάσεις πού λαμβάνει τελικά μόνος του δέν ἔχουν ποτέ κανένα λάθος. Εἶναι ἕνας Θεός ἐπί τῆς γῆς! Ἀκόμη καί οἱ πολυάριθμες Σύνοδοι πού συγκαλεῖ, ὅποτε θέλει, ἔχουν ἁπλῶς συμβουλευτικό χαρακτῆρα.
Μέ τό πρωτεῖο καί τό ἀλάθητό του ὁ Πάπας κατέστη ἕνας τύρρανος τῆς ἀνθρωπότητος. Ἡ ἱστορία βοᾶ γιά τά «κατορθώματά» του. Ἕνα ἀπό τά τελευταῖα του ἦταν ἡ « ἁγιοποίηση» τοῦ σφαγέως τῶν Σέρβων, Στέπινατς.
δ) Πέραν τῶν μεγάλων παρεκκλίσεων αὐτῶν ὁ Παπισμός ἔχει εἰσαγάγει καί ἄλλες πλανεμένες κακοδοξίες καί πρακτικές στη πίστη καί τή λατρεία του:
1) Πιστεύει στήν ἄσπιλη σύλληψη τῆς Παναγίας, δηλαδή δέχεται ὅτι ἡ Παναγία κατά τή γέννησή της δέν εἶχε τό προπατορικό ἁμάρημα, πρᾶγμα ἀδύνατο στόν ὁποιοδήποτε ἄνθρωπο.
2) Τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ γίνεται μέ τέσσερα δάκτυλα. Τό τέταρτο δάκτυλο συμβολίζει τήν Παναγία. Κανείς ὅμως ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά σταθεῖ δίπλα στόν λατρευόμενο Τριαδικό Θεό. Μ’ αὐτό τόν τρόπο οἱ Παπικοί ξεφεύγουν στή Μαριολατρεία.
3) Δέχεται ἐκτός ἀπό τήν Κόλαση καί τόν Παράδεισο καί τήν ἐνδιάμεση κατάσταση τοῦ καθαρτηρίου πυρός, ὅπου οἱ ψυχές καθαρίζονται ἀπό τίς ἁμαρτίες τους καί μπαίνουν στόν Παράδεισο.
4) Χρησιμοποιεῖ ἄζυμους ἄρτους στή Θεία Εὐχαριστία.
5) Ἐπιβάλλει ἀναγκαστική ἀγαμία σέ ὅλους τούς κληρικούς.
6) Τελεῖ τό Βάπτισμα διά ραντίσματος καί ὄχι διά καταδύσεως.
7) Δέν ἐπικαλοῦνται οἱ παπικοί κληρικοί τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος κατά τήν Θεία Εὐχαριστία.
8) Τυποποίησε τή μετάληψη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ δίδοντας στούς πιστούς της τήν Ὄστια, ἕνα στρογγυλό τυποποιημένο ἀρτοποίημα. Μέχρι τή Β´Βατικάνειο Σύνοδο (1965) οἱ παπικοί δέν μετελάμβαναν Αἷμα Χριστοῦ!
9) Μπορεῖ νά τελέσει κάποιος τό γάμο του δι’ ἀντιπροσώπου!
10) Τελεῖ τό Εὐχέλαιο μόνο στούς ἑτοιμοθανάτους
11) Τελεῖ τήν ἐξομολόγηση μέσω καφασωτοῦ κιγκλιδώματος
12) Σταδιακά κατήργησε ὅλες τίς νηστεῖες, πλήν τῆς Μ. Παρασκευῆς κατά τήν ὁποία οἱ παπικοί τρῶνε...ψάρι!
13) Κατήργησε τήν ἱερατική ἀμφίεση, τό ράσο.

Ὑπάρχουν καί ἄλλες ἐκτροπές στήν παπική πίστη, θεολογία καί λειτουργική. Ὅλη ἡ θεολογία τοῦ παπισμοῦ, ἀφοῦ ἀπουσιάζει ἡ Χάρις, νοσεῖ. Ὁ Θεός παρουσιάζεται ὡς τιμωρός, ὡς τηρητής τῆς θείας δικαιοσύνης. Μιά ἀντίληψη νομικίστικη, μιά συναλλαγή Θεοῦ καί ἀνθρώπου κυριαρχεῖ στά θεολογικά τους συγγράμματα. Ἄν καί τίς τελευταῖες δεκαετίες ὑπῆρξε ἕνας ἐπηρεασμός τῆς παπικῆς θεολογίας ἀπό τήν ὀρθόδοξη πατερική θεολογία τό θέμα πού παραμένει εἶναι ἕνα: Ἐπιστροφή στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία. Ὅσο κι ἄν δεχθοῦν τήν ἀγαθή ἐπίδραση τῆς Ὀρθοδοξίας οἱ παπικοί, ἄν δέν δεχθοῦν τό Ὀρθόδοξο Βάπτισμα, τήν Ἄκτιστη Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στήν ὕπαρξή τους, καμμιά οὐσιαστική, σωτήρια ἀλλαγή δέν μπορεῖ νά ἐπέλθει στή ζωή τους. Ἀπό τήν ἄλλη, καμμιά Ἕνωση δέν μπορεῖ νά πραγματοποιηθεῖ μέ τούς θεολογίστικους ἀκροβατισμούς τῶν οἰκουμενιστῶν. Ἡ ἀληθής ἀγάπη μας πρός ὅλους τούς ἑτεροδόξους θά γίνει φανερή, ἄν τούς ἐξηγήσουμε ὅτι μέσα στό σκότος τῆς παπικῆς, προτεσταντικῆς κλπ. ἀποστασίας δέν ὑπάρχει σωτηρία.

Άπό το Γεροντικό
Ενας στρατιώτης ρώτησε τον άββά Μιώς, αν ό Θεός δέχεται τη μετάνοια- και εκείνος, άφοϋ του είπε πολλά, τον ρώτησε: «Πές μου, αγα-πητέ αν σχιστεί το ρουχο σου, το πετάς;» «Όχι», απάντησε,«άλλα το ράβω και πάλι το φορώ». Και ό γέροντας κατέληξε: «Άν λοιπόνέσύ λυπάσαι το ρουχο σου, ό Θεός δεν θά λυπηθεί το πλάσμα του;»
"Ενας αδελφός ζήτησε τή γνώμη του άββά Ποιμένος λέγοντας:«Έκανα μία μεγάλη αμαρτία και .θέλω νά μετανοήσω επί τρία χρό-νια». «Είναι πολύ», του είπε ό γέροντας. Οί άλλοι πού ήταν εκεί ρώτησαν: «'Επί σαράντα μέρες;» «Είναι πολύ», ξαναείπε «εγώ λέω Οτι,άν ό άνθρωπος μετανοήσει μέ όλη του τήν καρδιά και δεν ξανακάνει πιά τήν αμαρτία, και σε τρεις μέρες τον δέχεται ό Θεός».
Κάποιος άλλος πάλι ρώτησε τον ίδιο άββά: «Άν ένας άνθρωπος πέσει σε κάποιο αμάρτημα και μετανοήσει, τον συγχωρεί ό Θεός;»Και ό γέροντας τοΰ αποκρίθηκε: «Ό Θεός πού έδωσε εντολή στους ανθρώπους νά κάνουν έτσι, δεν θά το κάνει πολύ περισσότερο ό ίδιος;Γιατί αυτός έδωσε εντολή στον Πέτρο, όσους αμάρτησαν και μετανοούν, νά τους συγχωρεί ώς εβδομήντα φορές το επτά».
Άλλος πάλι τον ρώτησε: «Τί σημαίνει νά μετανοήσει κανείς για τήν αμαρτία του;» Και ό γέροντας είπε: «Το νά μήν τήν ξανακάνει.Γι' αυτό και οί δίκαιοι ονομάστηκαν άμεμπτοι, γιατί άφησαν τις αμαρτίες και στράφηκαν στις αρετές».
Κάποιος αδελφός ρώτησε τόν άββά Σισώη: «Τί νακάνω, άββά, πού έπεσα;» «Σήκω πάλι», απάντησε όγέροντας. «Σηκώθηκα», είπε ό αδελφός, «και πάλι έπεσα». «Σήκω ξανά και ξανά». «'Ώς πότε;» ρώτησε ό αδελφός. Και ό γέροντας αποκρίθηκε: «Ώσπου νά σε βρει ό θάνατος,εϊτε στο καλό εϊτε στην πτώση. Γιατί σέ όποιο βρεθεί ό άνθρωπος, μεεκείνο και φεύγει».
Κάποιος αδελφός καθόταν σέ κελλί της Αιγύπτου ζώντας με πολλή ταπείνωση. Αυτός είχε στην πόλη μία αδελφή πού ήταν πόρνη καιγινόταν αιτία νά χάνονται πολλές ψυχές. Οι γέροντες ενόχλησαν πολλές φορές τόν αδελφό και τελικά τόν έπεισαν νά πάει ώς αυτήν, μήπωςκαι μέ τις νουθεσίες του πάψει τήν αμαρτία πού γινόταν μέσω αυτής.
Όταν έφτασε σέ εκείνο το μέρος, τόν είδε κάποιος γνωστός του,ό όποιος έτρεξε και είπε στην αδελφή του: «Ήρθε ό αδελφός σου, είναιέξω στην πόρτα». Αυτή, μέ λαχτάρα, παράτησε τους πελάτες της πού περιποιόταν και Ορμησε νά υποδεχτεί τον αδελφότης,χωρίς ούτε το κάλυμμα νά ρίξει στο κεφάλι της. Και καθώς πήγε νά τόν αγκα-λιάσει, εκείνος της είπε: «Καλή μου αδελφή, λυπήσου την ψυχή σου,γιατί πολλοί χάνονται εξαιτίας σου, και πώς θά μπορέσεις νά υποφέ-ρεις τήν αιώνια και πικρή κόλαση;» Αυτή άρχισε νά τρέμει και τον ρώτησε: «Ξέρεις νά υπάρχει γιά εμένα σωτηρία τώρα πιά;«Ανθέλεις, υπάρχει σωτηρία», της αποκρίθηκε. Και αυτή, πέφτοντας στά πόδιατου, τόν παρακαλούσε νά τήν πάρει μαζί του στην έρημο.
Ό αδελφός της είπε: «Βάλε το κάλυμμα στο κεφάλι σου και ακολούθαμε».
«Πάμε», απάντησε αυτή, «είναι προτιμότερο νά γυρίζω άπρεπα μέ ξέσκεπο το κεφάλι παρά νά ξαναμπώ στο εργαστήρι της ανομίας».
Καθώς οδοιπορούσαν, ό αδελφός τή νουθετούσε σχετικά μέ τή μετάνοια και βλέποντας κάποιους πού έρχονταν προς το μέρος τους, της είπε: «Επειδή δέν ξέρουν όλοι ότι είσαι αδελφή μου, μείνε λίγο πίσω,μέχρι νά περάσουν αυτοί πού έρχονται». Και αυτή απομακρύνθηκε.
Σέ λίγο της φώναξε: «Ας συνεχίσουμε τόν δρόμο μας, αδελφή»,αυτή όμως δέν έδωσε απόκριση. Πλησιάζοντας στο μέρος της, τή βρήκε νεκρή, και είδε ότι τα πέλματα της ήταν καταματωμένα, γιατί ήταν ξυπόλητη.
Όταν ό αδελφός διηγήθηκε στους γέροντες το γεγονός, καθέναςτους έλεγε διαφορετική γνώμη. Ό Θεός όμως αποκάλυψε σε έναν απότους γέροντες σχετικά μέ αυτήν: «Επειδή δέν φρόντισε διόλου για τίποτε σαρκικό, άλλα αδιαφόρησε και γιά το ίδιο της το σώμα, χωρίς ούτε κάν νά στενάξει γιά τις φοβερές πληγές της, γι' αυτό δέχτηκα τή μετάνοια της».

Του οσίου Παλλαδίου
Εμαθα γιά τον Μωυσή τον Αιθίοπα, ό όποιος ήταν πολύ ονομαστός ανάμεσα στους πατέρες της Σκήτης, διοτι πριν γίνει μοναχός ήτανδούλος κάποιου άρχοντα, ό κύριος του ομως τον έδιωξε για την πολλή δυστροπία του και γιά τον αιμοβόρο και άγριο χαρακτήρα του.Αυτός λοιπόν πήγε και έγινε ληστής, και γιά τήν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη του έγινε αρχηγός τών άλλων ληστών. Λένε μάλιστα γι' αυτόν οτι, όταν ήταν ληστής, έκανε και τούτο:Κάποτε θύμωσε μέ κάποιον βοσκό, επειδή με τα σκυλιά του κοπαδιού του τον εμπόδισε μια νύχτα πού πήγαινε για ληστεία, και θέ-λοντας να τον σκοτώσει, ερευνούσε προσεκτικά νά τον βρει πού είναι μέ τά πρόβατα του. Έμαθε λοιπόν οτι είναι στην απέναντι όχθη τουΝείλου. Ό ποταμός ήταν τότε πλημμυρισμένος και τά νερά του είχαν απλωθεί σέ πλάτος ενός μιλίου. Και ό Μωυσής έβγαλε το ρούχο του,το έβαλε στο κεφάλι του, κράτησε στά δόντια του το μαχαίρι,ρίχτηκε στον ποταμό και κολύμπησε ως απέναντι. Ό βοσκός ομως, βλέπον-τας τον από μακριά νά κολυμπά, έτρεξε και κρύφτηκε.
Ό Μωυσής, επειδή δέν βρήκε τον βοσκό, ξέσπασε τή μανία τουστο κοπάδι. Έσφαξε τέσσερα κριάρια, τά πιο μεγάλα, τά έδεσε το ένα πίσω άπό το άλλο και διέσχισε πάλι τον Νείλο κολυμπώντας.Στάθηκε τότε σέ κάποια
άνοιχτωσιά, έγδαρε τά κριάρια, τά έψησεκαι έφαγε τά πιο καλά κομμάτια. 'Ύστερα πούλησε τά δέρματα και μέ τά χρήματα ήπιε κρασί καλό, κάπου δέκα κιλά.Έπειτα έφυγε πενήντα μίλια μακριά, όπου είχε το λημέρι του.
Αυτός ό άνθρωπος, μετά άπό πολύν καιρό, ήρθε άπό κάποια αφορμή σέ κατάνυξη και απορρίπτοντας την προηγούμενη ζωή του έγινε μοναχός. Πήρε ένα κελλί στή Σκήτη, όπου έκανε υπερβολικήάσκηση. Διηγούνται μάλιστα οτι στην αρχή τής μοναχικής του ζωής, τότε πού πήρε το κελλί, του επιτέθηκαν τέσσερις ληστές, χωρίςνά ξέρουν οτι αυτός είναι ό Μωυσής· και εκείνος τους έπιασε, τους έδεσε, τους φορτώθηκε στον ώμο σάν σακκί μέ άχυρα και τους πήγεστην εκκλησία, στους αδελφούς, λέγοντας: «Επειδή δεν μου επιτρέπεται πιά νά βλάψω κανέναν, και αυτοί μου επιτέθηκαν, τί προστάζετεγι' αυτούς;» Οι αδελφοί τους έλυσαν και τους άφησαν να φύγουν εκείνοι ομως, όταν αναγνώρισαν τον Μωυσή και είδαν τή μετάνοιατου, δέν θέλησαν ούτε αυτοί νά γυρίσουν πιά στην προηγούμενη ζωή,άλλα απαρνήθηκαν τον κόσμο, οπως ό Μωυσής, και έγιναν μοναχοίεξαιρετικοί.

Απο τον βίο της αγίας Συγκλητικής
Ελεγε ή άγια Συγκλητική: «Τις αμελείς και όκνιρες ψυχές, πού άπό χαλαρότητα δέν προοδεύουν στο καλόκαί επιπλέον εύκολα κυριεύονται άπό την απελπισία, πρέπει νά τις επαινούμε, καί όταν παρουσιάσουν κάποιο καλό, έστω καί μικρό, νά το θαυμάζουμε καί νάτο μεγαλοποιοΰμε, ένώ τά βαριά καί μεγάλα αμαρτήματα τους νά τά λέμε μικρά καί ανάξια λόγου. Γιατί ό διάβολος, καθώς θέλει όλανά τά διαστρέφει, γιά νά μάς καταστρέψει, προσπαθεί νά κρύβει άπότους αγωνιστές καί ασκητικούς τά αμαρτήματα καί νά τους κάνει νά τα ξεχνούν, για να τους οδηγήσει στην υπερηφάνεια, ενώ στις ψυχές τών αρχάριων και άστερέωτων δείχνει τεράστια τα αμαρτήματα, για να τις φέρει σέ απόγνωση.«
»Τίς ψυχές λοιπόν πού έτσι κλονίζονται, οφείλουμε να τις ενθαρρύνουμε ως έξης: Πρέπει να θυμίζουμε σέ αυτές τήν ασύλληπτησυμπάθεια και αγαθότητα του Θεού και δτι ό Κύριος μας είναι πολυέλεος και εύσπλαχνος και μακρόθυμος και έτοιμος να συγχωρήσει τις κα-κίες τών ανθρώπων. Να αναφέρουμε ακόμη μαρτυρίες άπό τις άγιεςΓραφές, πού να φανερώνουν τήν ανεξιχνίαστη συμπάθεια του Θεού προς αυτούς πού αμάρτησαν και μετανοούν. Νά λέμε δηλαδή δτι ήΡαάβ ήταν πόρνη, άλλα σώθηκε μέ τήν πίστη· ό Παύλος ήταν διώκτης τών χριστιανών, αλλά έγινε εκλεκτός απόστολος και ό ληστής έκλεβε και σκότωνε, άλλα μέ έναν του λόγο άνοιξε πρώτος την πόρτα του παραδείσου. Νά αναφέρουμε επίσης τον Ματθαίο και τον τελώνη και τον άσωτο και άλλα παρόμοια· και μέ όλα αυτά να τις λυτρώνουμε άπό τήν απόγνωση. Τις ψυχές πάλι πού παγιδεύονται άπό τήν υπερηφάνεια, νά τις θεραπεύουμε μέ παραδείγματα ανώτε-ρης αρετής. Γιατί έτσι κάνουν ο'ι καλοί γεωργοί· όταν δουν κάποιο φυτό κοντό και αδύνατο, το ποτίζουν άφθονα και το φροντίζουν πολύ,γιά νά μεγαλώσει και νά στερεωθεί, δταν όμως δουν σε κάποιο φυτό πρόωρα βλαστάρια, κλαδεύουν τά περιττά, γιά νά μήν ξεραθούν γρή-γορα. Και οι γιατροί επίσης, σέ άλλους άρρωστους συστήνουν άφθονο φαγητό και περιπάτους, ένώ σέ άλλους αυστηρή και πολυκαιρη δίαιτα και νά μή βγαίνουν καθόλου άπό το σπίτι».

Ποτέ δεν πρέπει να απελπιστεί κανείς,ακόμη και αν αμάρτησε πολύ,
άλλα με τη μετάνοια νά ελπίσει γιά τη σωτηρία του.
Του οσίου Παλλαδίου
Ο όσιος πατέρας μας Ιωάννης πού άσκήτευε στή Λυκώ, μας διηγήθηκε και το έξης.
Ήταν, λέει, σέ μιά πόλη κάποιος νεαρός πού είχε κάνει πάρα πολλές και βαριές αμαρτίες. Αυτός μέ τή χάρη του Θεού ήρθε σέ κατάνυξη γιά τις πολλές του αμαρτίες· πήγε λοιπόν στους τάφους, κλείστηκε μέσα σέ έναν άπό αυτούς και θρηνούσε τήν προηγούμενηζωή του, πεσμένος μπρούμυτα και στενάζοντας αδιάκοπα άπό τά βάθη της καρδιάς του.
Όταν πέρασε έτσι μία εβδομάδα, ήρθαν τή νύχτα οι δαίμονες,οι όποιοι είχαν πρωτύτερα διαστρέψει τή ζωή του,και φώναζαν λέγοντας: «Που είναι εκείνος ό σιχαμερός, πού είχε γιά πολύν καιρό δοθείστις ακολασίες; Τώρα ξαφνικά μας παρουσιάστηκε όψιμος εγκρατήςκαι καλός. Τώρα, πού δέν μπορεί πιά, θέλει νά είναι χριστιανός καικαθως πρέπει. Και τί καλό περιμένει γιά τον εαυτό του,άφου χόρτασε τά δικά μας κακά;«
»Δεν θά σηκωθείς γρήγορα άπό έκεΐ; Δεν θά έρθεις μαζί μας για τά συνηθισμένα; Σέ περιμένουν οι πόρνες και οί ταβερνιάρηδες· δεν θα έρθεις να απολαύσεις τις επιθυμίες σου; Καθώς χάθηκε γιά εσένα κάθε άλλη ελπίδα, θα έρθει γρήγορα ή κρίση σου, έτσι πού σκοτώνειςτον εαυτό σου. Και γιατί βιάζεσαι να λάβεις την τιμωρία,άθλιε;
Γιατί πασχίζεις να σοu έρθει πιο γρήγορα ή καταδίκη;Έκανες κάθε ανομία, έγινες χρεώστης για όλα σ' εμάς και τολμάς να μάς ξεφύγεις;Δεν απαντάς; Δεν συμφωνείς; Δένθά έρθεις μαζί μας;»
Αυτός όμως, αφοσιωμένος στο πένθος, δεν απαντούσε,ούτε κάν τους άκουγε. Και εκείνοι, καθώς δεν κατάφεραν τίποτε, τον άρπαξανκαι τον χτυπούσαν φοβερά- και άφοΰ καταπλήγωσαν όλο το σώμα του με τα χτυπήματα, τον άφησαν μισοπεθαμένο και έφυγαν. Αυτόςπάλι, στενάζοντας μέ ανυποχώρητη μετάνοια, παρέμενε ακίνητος.
Στο μεταξύ, τον αναζήτησαν οι συγγενείς του καί,όταν τον βρήκαν και έμαθαν την αιτία της συμφοράς του, επέμεναν νά τον πάρουνστο σπίτι, αλλά αυτός δεν δέχτηκε.
Τήν επόμενη νύχτα ξαναήρθαν οι δαίμονες καί του έδωσαν χειρότερα χτυπήματα. Καί καθώς ήρθαν πάλι οι συγγενείς του, άλλα δεντον έπεισαν νά φύγει από τον τόπο εκείνο, γιατί έλεγε ότι θεωρεί καλύτερο νά πεθάνει, παρά νά ξαναπέσει στην προηγούμενη άσωτεία,τήν τρίτη νύχτα οι δαίμονες παραλίγο νά τον θανατώσουν χυμώνταςεπάνω του καί χτυπώντας τον αλύπητα. Βλέποντας τον όμως αλύγιστο, υποχώρησαν φωνάζοντας: «Νίκησες, νίκησες, νίκησες!» Καίπλέον δέν του συνέβη κανένα κακό, άλλα άσκησε μέ καθαρότητα τις αρετές, κατοικώντας στον τάφο ως το τέλος της ζωής του, καί τιμήθηκε από τον Θεό μέ το χάρισμα τών θαυμάτων.

Ο οσιος Παλλάδιος

Ο Όσιος Παλλάδιος καταγόταν από τη Συρία και ασκήτεψε στο όρος Ήμμη (ή Ίμμαι). Εκεί έκτισε ένα μικρό κελί και κλείσθηκε μέσα με αγρυπνία, νηστεία και αδιάλειπτη προσευχή. Έτσι έλαβε από τον Θεό το χάρισμα της θαυματουργίας. Ένα από τα θαύματά του, το οποίο διηγείται ο Θεοδώρητος Κύρου, στη Φιλόθεο Ιστορία του, είναι και το εξής:Κάποιοι ληστές έριξαν προς της θύρας του Οσίου έναν πλούσιο έμπορο, τον οποίο αφού λήστεψαν, τον έσφαξαν. Όταν ξημέρωσε και έγινε γνωστό το έγκλημα, όλοι θεώρησαν ένοχο για την σφαγή του εμπόρου τον Όσιο. Όμως, ο Όσιος προσευχήθηκε στον Θεό και ανέστησε το νεκρό. Εκείνος, μόλις αναστήθηκε υπέδειξε τον φονιά και δήλωσε ότι ο Όσιος δεν έχει καμία σχέση με το προαναφερθέν σε αυτόν έγκλημα. Έτσι, αφού ο Όσιος Παλλάδιος έζησε θεοφιλώς, κοιμήθηκε με ειρήνη

OFF SHORE

Απίστευτες περιπέτειες φοροδιαφυγής μεγάλης κλίμακας, ξέπλυμα «βρώμικου» χρήματος με αγοραπωλησίες ακινήτων, συναλλαγές που δεν πιάνονται από την εφορία και ύποπτα παιχνίδια με πολυτελείς βίλες σε όλη την Ελλάδα, κρύβουν οι χιλιάδες υπεράκτιες εταιρείες οι οποίες ανήκουν σε Ελληνες πολίτες και όχι μόνο.
Η παραοικονομία στον χώρο του real estate ξεφεύγει από κάθε όριο αφού έχουν ιδρυθεί offshore εταιρείες ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας με σκοπό να γίνει η αγοραπωλησία ενός ακινήτου και στη συνέχεια βάζουν λουκέτο. «Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μια υπεράκτια εταιρεία άνοιξε τη Δευτέρα, ολοκλήρωσε την αγορά μιας πολυτελούς βίλας αξίας 20 εκατ. ευρώ στη Μύκονο και την Παρασκευή δήλωσε τερματισμό της δραστηριότητάς της», τονίζει στο «Εθνος της Κυριακής» οικονομολόγος που γνωρίζει καλά πώς γίνονται τα κόλπα στον χώρο της κτηματαγοράς.
Ο αριθμός των υπεράκτιων εταιρειών στην Ελλάδα δεν μπορεί να υπολογιστεί ακριβώς επειδή μεγάλος αριθμός αυτών είναι «φαντάσματα δύο-τριών ημερών». Οι εκτιμήσεις του ΣΔΟΕ κάνουν λόγο για περίπου 3.500 offshore που έχουν στην κατοχή τους πολυτελή ακίνητα στην Ελλάδα, αλλά η έδρα τους βρίσκεται σε φορολογικούς παραδείσους, όπως τα νησιά Κέιμαν, οι Παρθένες Νήσοι, οι Βερμούδες, αλλά και η Ελβετία και η Κύπρος.
Από τις 3.500 εταιρείες εκτιμάται ότι οι 1.500 έχουν ως περιουσιακό στοιχείο μόλις ένα ακίνητο, αξίας φυσικά εκατομμυρίων ευρώ.
Από τη Μύκονο στην ΑράχοβαΜύκονος, Σαντορίνη, Ρόδος, Κέρκυρα, Βόρεια και Νότια προάστια της Αττικής, Κολωνάκι, Βουλιαγμένη, Αράχοβα, Κρήτη είναι οι βασικοί «στόχοι» των offshore που κατέχουν ακίνητα αντικειμενικής αξίας πάνω από 3-4 εκατ. ευρώ και εμπορικής πάνω 15-20 εκατ. ευρώ.
«Θα σας πω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε», τονίζει κτηματομεσίτης που θέλει να κρατήσει την ανωνυμία του.
«Πριν από χρόνια προσπαθούσαμε να πουλήσουμε μια εκπληκτική βίλα 800 τ.μ. στο Καβούρι η αξία της οποίας ανερχόταν σε 12 εκατ. ευρώ. Οσοι ενδιαφέρθηκαν να την αγοράσουν ήλθαν μέσω των δικηγόρων του και με τα χαρτιά υπεράκτιων εταιρειών. Κανένα δεν ήταν φυσικό πρόσωπο, με ταυτότητα και πρόσωπο», τονίζει.
Επίσης, μας επισημαίνει ότι έχει δει ιδιοκτήτες συγκροτημάτων με μεζονέτες στη Μύκονο αξίας πάνω από 5 εκατ. ευρώ να δηλώνουν στην εφορία 15.000 ευρώ εισόδημα.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, πέραν της χαμηλής φορολόγησης των offshore στην Ελλάδα (πλέον ο φόρος πενταπλασιάζεται και πάει στο 15% από 3%), ο βασικός λόγος είναι το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.
«Οπότε δεν θα πάψουν να φτιάχνουν offshore και να αγοράζουν ακίνητα, ακόμη κι αν ο φόρος είναι μεγάλος.
Οσοι θέλουν να κρύψουν εισοδήματα και άδηλους πόρους (πολιτικοί, επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ποδοσφαιριστές και τραγουδιστές κατά κύριο λόγο) συστήνουν μια εταιρεία στο εξωτερικό έναντι 700-800 ευρώ και κάνουν την αγοραπωλησία του ακινήτου που τους ενδιαφέρει».
Το άλλο κόλπο που χρησιμοποιείται κατά κόρον για να μην εντοπίζονται τα φυσικά πρόσωπα είναι η διακλάδωση των offshore. Δηλαδή μια υπεράκτια αγοράζει τις μετοχές της άλλης και κανείς δεν μπορεί να αποκαλύψει τον ιδιοκτήτη τους.
Υπάρχουν και τα ευτράπελα της υπόθεσης. Εχουν συσταθεί offshore με περιουσιακά στοιχεία ακίνητα και όχι μόνο προκειμένου να μην μπορεί η σύζυγος σε περίπτωση διαζυγίου να διεκδικήσει τίποτε από τον άνδρα της!
Το κόλπο με τη σύστασή τουςΔικηγόρος αναλαμβάνει τη σύσταση εταιρείας με έδρα π.χ. τα νησιά Κέιμαν. Η έδρα είναι συνήθως στο σπίτι άλλου δικηγόρου ή λογιστή και το ετήσιο κόστος λειτουργίας δεν ξεπερνά τα 1.000-2.000 ευρώ. Η εταιρεία αυτή έχει μετοχές, αγοράζει το ακίνητο, απαλλάσσεται από φόρο μεταβίβασης, τεκμήριο απόκτησης, άλλες επιβαρύνσεις, εξασφαλίζει την πλήρη απόκρυψη στοιχείων του πραγματικού ιδιοκτήτη. Αν πίσω από αυτή κρύβεται π.χ. ένας πολιτικός, μπορεί να ξεπλύνει «μαύρο» χρήμα αγοράζοντας το ακίνητο που επιθυμεί χωρίς επιβαρύνσεις. Αν θελήσει να μεταβιβάσει το ακίνητο, δεν το κάνει απευθείας.
Απλά μεταβιβάζει τις ανώνυμες μετοχές της offshore έναντι μικρού ποσού και δεν πληρώνει φόρους κληρονομιάς, δωρεάς ή γονικής παροχής. Σε περίπτωση που το φαινομενικά ακίνητο της offshore ιδιοχρησιμοποιείται ο «κρυφός» ιδιοκτήτης εμφανίζεται να καταβάλλει ενοίκια σε κάποια εταιρεία, είναι δηλαδή ενοικιαστής του δικού του ακινήτου και μάλιστα δηλώνει τα μισθώματα που πληρώνει στα εισοδήματά του. Πολλοί ιδιοκτήτες offshore την αναφέρουν στη δήλωσή τους κάθε χρόνο αλλά ουσιαστικά είναι «μαϊμού» δήλωση. Μπορεί να αναγράφουν ότι το μετοχικό κεφάλαιο της υπεράκτιας εταιρείας να είναι 2.000 ευρώ αλλά πίσω από αυτή να υπάρχουν ακίνητα εκατομ. ευρώ.
ΒΑΣΙΛΗΣ Σ. ΚΑΝΕΛΛΗΣ

Τό κείμενο προέρχεται άπό τό βιβλίο τοϋ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ''Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...'', Ιεραποστολικές επιστολές Α', έκδ. Έν πλω, Αθήνα २००८

Μέ ρωτάς, άνθρωπε τοϋ Θεού, άπό πού προέρχεται ή σημερινή κρίση, καί τι σημαίνει αυτή. Ποιος είμαι εγώ γιά νά με ρωτάς γιά ένα τόσο μεγάλο μυστικό; «Μίλα, όταν έχεις κάτι καλύτερο άπό τή σιωπή», λέει ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος. "Ομως παρόλο πού θεωρώ, ότι ή σιωπή είναι τώρα καλύτερη άπό κάθε ομιλία, καί όμως λόγωαγάπης προς εσένα, θά σού εκθέσω εκείνα πού σκέπτομαι περί αυτού πού ρώτησες.
Ή κρίση είναι ελληνική λέξη, καί σημαίνει δίκη. Στην Άγια Γραφή αυτή ή λέξη χρησιμοποιείται πολλές φορές. "Ετσι ό ψαλμωδός λέει: «διά τούτο ουκ άναστήσονται ασεβείς εν κρίσει» (Ψαλμ. 1,5). Σέ άλλο μέρος πάλι λέει: «έλεος καί κρίσιν άσομαί σοι, Κύριε» (Ψαλμ. 100,1). Ό σοφός Σολομώντας γράφει, ότι «παρά δέ Κυρίου πάντα τά δίκαια». (Παρ. Σολ. 16,33). Ό ίδιος ό Σωτήρας είπε, «αλλά τήν κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υιώ» (Τωάν. 5, 22), ενώ λίγο πιό κάτω λέγει πάλι «νϋν κρίσις εστί τοϋ κόσμου τούτου» (Τωάν. 12, 31). Ό απόστολος Πέτροςγράφει «ότι ό καιρός τού άρξασθαι τό κρίμα
από τοϋ οϊκου τοϋ Θεού» (Α' Πετρ. 4,17).
Αντικατάστησε τη λέξη «κρίση» μέ τη λέξη «δίκη» καί διάβασε: «Διά τούτο ουκ άναστήσονται ασεβείς εν δίκη» ή «αλλά τηνδίκην πάσαν δέδωκε τω υίο» ή «νύν δίκηεστί τού κόσμου τούτου» ή οτι «άποδώσουσιλόγον τω έτοίμως εχοντι δικάσαι ζώνταςκαί νεκρούς».
"Εως τώρα οί ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν την λέξη «δίκη», αντί γιά τή λέξη «κρίση», όποτε καί νά τους έβρισκε κάποια συμφορά. Τώρα ή καινούργια λέξη αντικατέστησε την παλιά, καί τό κατανοη-τό έγινε ακατανόητο. "Οταν γινόταν ξηρασία, πλημμύρα, πόλεμος ή έπεφτε επιδημία, όταν έρριχνε χαλάζι, γίνονταν σεισμοί, πνιγμοί καί άλλες συμφορές, λέγανε «Θεία δίκη!».


Καί αυτό σημαίνει: κρίση μέσα από ξηρασίες, κρίση μέσα από
πλημμύρες, μέσα από πολέμους, μέσα από επιδημίες κ.λπ.
Και τή σημερινή χρηματικο-οικονομική δυσκολία ό λαός τήν θεωρεί ώς Θεία δίκη, όμως δέν λέει ή δίκη αλλά ή κρίση. "Ετσι ώστε ή δυσκολία νά πολλαπλασιάζεται με τό νά γίνεται ακατανόητη! Εφόσον όσο ονομαζόταν μέ τήν κατανοητή λέξη «δίκη», ήταν γνωστή καί ή αιτία, λόγω της όποιας ήρθε ή δυσκολία, ήταν γνωστός καί ό Δι-καστής, ό Όποιος επέτρεψε τήν δυσκολία, ήταν γνωστός καί ό σκοπός της επιτρεπόμενης δυσκολίας. Μόλις όμως χρησιμοποιήθηκε ή λέξη «κρίση», λέξη ακαταλαβίστικη σέ όλους, κανείς δέν ξέρει πιά νά εξη-γήσει οΰτε γιά ποιο λόγο, ούτε άπό Ποιόν,ούτε ώς προς τι. Μόνο σ' αυτό διαφέρει ή τωρινή κρίση άπό τις κρίσεις πού προέρ-χονται άπό τήν ξηρασία ή τήν πλημμύρα ή τόν πόλεμο ή τήν επιδημία ή τους πνιγμούς ή κάποιους άλλους πειρασμούς.
Μέ ρωτάς γιά τήν αιτία της τωρινής κρίσης, ή της τωρινής Θείας δίκης! Ή αιτία είναι πάντα ή ίδια। Ή αιτία γιά τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις επιδημίες καί άλλα μαστιγώματα της γενιάς των ανθρώπων είναι ή αιτία καί γιά τήν τωρινή κρίση. Ή αποστασία των ανθρώπων άπό τόν Θεό. Με τήν αμαρτία της Θεο-άποστασίας οί άνθρωποι προκάλεσαν αυτή τήν κρίση, καί ό Θεός τήν επέτρεψε, ώστε νά ξυπνήσει τους ανθρώπους, νά τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς καί νά τους γυρίσει προς Εκείνον. Στις μοντέρνες αμαρτίες—μοντέρνα καί ή κρίση. Καί όντως ό Θεός χρησιμοποίησε μοντέρνα μέσα ώστε νά τό συνειδητοποιήσουν οί μοντέρνοι άνθρωποι:χτύπησε τίς τράπεζες, τά χρηματιστήρια, τίς οικονομίες, τό συνάλλαγμα των χρημάτων.

Ανακάτωσε τά τραπέζια στις συναλλαγές σ' όλο τόν κόσμο, όπως κάποτε στόναό των Ιεροσολύμων. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ εμπόρων καί αυτώνπού ανταλλάσσουν τό χρήμα. Προκάλεσεσύγχυση καί φόβο. "Ολα αυτά τά έκανε γιάνά ξυπνήσουν τά υπερήφανα κεφαλάκιατων σοφών της Ευρώπης καί της Αμερικής,γιά νά έλθουν εις εαυτούς καί νά πνευμα-τικοποιηθοϋν. Καί άπό τήν άνεση καί τόάγκυροβόλημα στά λιμάνια της υλικής σι-γουριάς νά θυμηθούμε τίς ψυχές μας, νάαναγνωρίσουμε τίς ανομίες μας καί νά προ-σκυνήσουμε τόν ύψιστο Θεό, τόν ζωντανόΘεό.
Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση; "Οσοτό πνεύμα των ανθρώπων παραμείνει δίχωςαλλαγή. "Ωσπου οί υπερήφανοι υπαίτιοιαυτής της κρίσης νά παραιτηθούν μπροστάστον Παντοδύναμο. "Ωσπου οί άνθρωποικαί οί λαοί νά θυμηθούν, τήν ακαταλαβίστικη λέξη «κρίση», νά τή μεταφράσουν στήγλώσσα τους, ώστε μέ αναστεναγμό καί μετάνοια νά φωνάξουν: «ή Θεία δίκη»!
Πές καί εσύ, ή Θεία δίκη,αντί ή κρίση, καί όλα θά σοϋ γίνουν ξεκάθαρα.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Ενδιαφέρον θα ήταν να μάθουμε εάν η Γκόλντμαν Ζακς διατηρούσε ή και συνεχίζει να διατηρεί κάποιον "τοποτηρητή" και στα καθ' ημάς και σε ποιο ακριβώς πόστο। Σε κυβερνητικό ή μήπως σε κρατικό που πάντως επηρεάζει καθοριστικά κρίσιμες κυβερνητικές αποφάσεις σχετικά με την οικονομία και τη διαχείριση των δημοσιονομικών μας προβλημάτων.Πως θα σας φαινόταν αν ο προπονητής του Ολυμπιακού έπαιζε 100 εκατομμύρια στο Προ-Πο, ποντάροντας στην ήττα και τον υποβιβασμό της ομάδας του και συνιστώντας στους φίλους του να κάνουν το ίδιο; Τι θα έκαναν οι οπαδοί των Ερυθρολεύκων σε έναν τέτοιο προπονητή;Αυτό ακριβώς φαίνεται ότι κάνει η τράπεζα Γκόλντμαν Ζακς, κύριος σύμβουλος επί σειρά ετών των ελληνικών κυβερνήσεων σε θέματα χρέους και ιδιωτικοποιήσεων, προνομιακός συνομιλητής των Πρωθυπουργών και από τους κύριους διαχειριστές του δημόσιου χρέους μας. Με το ένα χέρι, η τράπεζα κερδίζει δισεκατομμύρια από τις "συμβουλές" της και τη διαχείριση του χρέους. Με το άλλο, παίζει στην αγορά CDS ποντάροντας στη χρεοκοπία της Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με το κερδοσκοπικό χετζ φαντ Πόλσον, που κέρδισε του κόσμου τα λεφτά στην κρίση του 2008. H Γκόλντμαν φροντίζει ταυτόχρονα να υπονομεύει την ελληνική αξιοπιστία, τινάζοντας στον αέρα τα ελληνικά επιτόκια και οδηγώντας τη χώρα στον γκρεμό! Αν δεν χρεοκοπήσει η Ελλάδα κερδίζει από τα αυξημένα επιτόκια, αν χρεοκοπήσει κερδίζει από τη χρεοκοπία. Κερδίζει στήνοντας τη φούσκα, κερδίζει και ξεφουσκώνοντας τη φούσκα, πιστή στην αρχή "άρπαξε το τσεκ πριν σκάσει το καρπούζι". Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα καρπούζι. Η τράπεζα το παρουσιάζει ως υπαρκτό, κερδίζει από την πώλησή του και το αφήνει να σκάσει πριν το πάρει στα χέρια του ο αγοραστής.Δεν είναι πρώτη φορά που το κάνει, είναι η πάγια μέθοδός της, χάρη στην οποία κυριάρχησε στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική αγορά, εξοντώνοντας τους ανταγωνιστές. Η Γκόλντμαν γιγαντώνεται απομυζώντας τους πελάτες-θύματα, γι' αυτό την ονόμασε βαμπίρ=βρυκόλακα η Λιμπερασιόν. Τα ίχνη της εντοπίζονται πίσω από όλες τις φούσκες και οικονομικές καταστροφές (κερδοσκοπία πετρελαίου, μετοχών,υψηλής,τεχνολογίας,κ.ο.κ.).Η τράπεζα πρωταγωνίστησε στα σάπια στεγαστικά δάνεια, οδηγώντας στην καταστροφή του 2008. Τότε, οι τραπεζίτες ανάγκασαν τις κυβερνήσεις να ξοδέψουν 11.400 δισεκατομμύρια δολλάρια (αν έχετε τρόπο να φαντασθείτε ένα τέτοιο ποσό) για να καλύψουν τις νομότυπες ή μη απάτες των τραπεζών. Αφού σώθηκαν από τη χρεοκοπία, βγάζοντας μάλιστα και κάτι τις, οι τραπεζίτες επανήλθαν στα ίδια βάζοντας στο στόχαστρο ευάλωτα κράτη. Και δοκιμάζοντας το ευρώ, προτού κατοχυρωθεί ως παγκόσμιο αποθεματικό, υπονομεύοντας την αμερικανική,κυριαρχία.Η ΦΙΡΜΑ: ΜΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ-ΒΑΜΠΙΡΟι Αμερικανοί λατρεύουν τα παρατσούκλια. Τη CIA τη λένε «The Company» (H Εταιρεία). Τη Μαφία «The Family» (Η Οικογένεια). Την Goldman Sachs «The Firm» (Η Φίρμα). Γκόλντμαν και Σαξ ήταν δύο Γερμανοεβραίοι μετανάστες. 'Ίδρυσαν την τράπεζα το 1869, αλλά δεν θα μπορούσαν ίσως να φανταστούν ότι θα γινόταν σήμερα η μεγαλύτερη στον κόσμο, αλλά και μια πραγματική, αν και αφανής, όσο μπορεί, υπερκυβέρνηση του κόσμου. Η Γκόλντμαν δεν έχει απλώς καλές σχέσεις με την αμερικανική κυβέρνηση, είναι, σε μεγάλο βαθμό, η κυβέρνηση. Το μυστικό της επιτυχίας της; 'Έσπαγε πρώτη όλες τις κρατικές ρυθμίσεις και ηθικές δεοντολογίες, ποντάροντας και κερδίζοντας από την χρεοκοπία των πελατών της! Μπορούσε να το κάνει, γιατί είχε ανθρώπους της στην κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ, σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, σε ευρωπαϊκές κεντρικές τράπεζες και την ίδια τηνΕυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Επηρεάζει καθοριστικά τις αποφάσεις που διαμορφώνουν την τραπεζική αγορά και τις ρυθμίσεις της. Η αχαλίνωτη κερδοσκοπία της συνέβαλε στο Κραχ του 1929. "In God we Trust" γράφει κάθε δολλάριο, ΅In Goldman Sachs we Trust", παρέφρασε ο Τζων Κένεθ Γκαλμπρέιθ, που της αφιέρωσε ένα κεφάλαιο του βιβλίου του για την κρίση. Στις δεκαετίες του "κρατισμού" που ακολούθησαν, η Γκόλντμαν έγινε πιο προσεκτική, έφτιαξε το όνομά της και είχε μάλιστα μότο την "μακροπρόθεσμη απληστία". Διεύρυνε προσεκτικά την επιρροή της, διεισδύοντας σταδιακά και "φυτεύοντας" τους ανθρώπους της στα βασικά κέντρα οικονομικής εξουσίας ΗΠΑ και Ευρώπης, στις κυβερνήσεις και τις κεντρικές τράπεζες. 'Ώσπου, οι σταδιακές "απελευθερώσεις" της αγοράς χρήματος πέρασαν το κρίσιμο σημείο, στα τελευταία χρόνια Κλίντον, με Υπουργό Οικονομικών τον Ρούμπιν, επιτρέποντας στην τράπεζα να παίξει άγρια το "μεγάλο παιχνίδι" της, την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας "Αυτοκρατορίας του Χρήματος" Η Γκόλντμαν εκμεταλλεύθηκε τις "απελευθερώσεις" και την κατάργηση των περισσότερων φραγμών και ρυθμίσεων (που συχνά προκάλεσε η ίδια), συμπρωταγωνιστώντας στο στήσιμο της μιας φούσκας μετά την άλλη. Μπόρεσε να το κάνει, γιατί επηρέαζε με τους ανθρώπους της καθοριστικά την αμερικανική και ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική.Η μεγάλη ευκαιρία της ήταν η κρίση του 2008. Πρωταγωνίστησε στον μπουμ των στεγαστικών δανείων προς αναξιόπιστους δανειολήπτες, μετά ανακάτεψε τα "τοξικά δάνεια" με υγιέστερα προϊόντα και τα πούλησε ως υγιή. Μετά κερδοσκόπησε εις βάρος των αγοραστών των προϊόντων της στην δευτερογενή αγορά CDS, των ασφαλιστικών συμβολαίων έναντι αναξιόπιστων χρεών, επιταχύνοντας την κρίση. Από τη μια κέρδισε μεταπουλώντας στεγαστικά δάνεια, από την άλλη ποντάροντας και συμβάλλοντας στην καταστροφή των προϊόντων της. Κύριο εργαλείο της ήταν η αγορά CDS (Credit Default Swaps), δευτερογενών χρηματοπιστωτικών προϊόντων, ασφαλίστρων έναντι χρεοκοπίας, μια από τις πιο αδιαφανείς και πιο απορυθμισμένες. Τρεις τράπεζες ελέγχουν το 75% της αγοράς, Γκόλντμαν, J.P. Morgan και Ντώυτσε Μπανκ.

Όταν ξέσπασε η κρίση, η Γκόλντμαν χρησιμοποίησε τον άνθρωπό της στην κυβέρνηση, τον Υπουργό Οικονομιών Πόλσον για να αποτρέψει κάθε συνδρομή στις τράπεζες, οδηγώντας στη χρεοκοπία τον κύριο ανταγωνιστή της, τη Λήμαν Μπράδερς. Όταν η Λήμαν χρεοκόπησε, ο Πόλσον άλλαξε αμέσως ρότα και έσπευσε να διασώσει τις υπό χρεοκοπία τράπεζες. Η Γκόλντμαν όχι μόνο απηλλάγη του κύριου ανταγωνιστή, αλλά και κέρδισε 13 δις δολλάρια από το σχέδιο σωτηρίας. (Μια εκπληκτική έρευνα για την Γκόλντμαν Ζακς δημοσιεύεται στο περιοδικό "Τετράδια", τεύχος 57-58, των εκδόσεων "Στοχαστής"). Σε αυτή την "τράπεζα που τρομάζει", κατά την έκφραση της Λιμπερασιόν, ανέθεσαν διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, μετά το 1998, σημαντικό μέρος της διαχείρισης του ελληνικού χρέους και της εμπιστεύτηκαν το μέλλον του ελληνικού λαού."Η Γκόλντμαν Ζακς είναι παντού"H φράση ανήκει στον Ματ Ταιμπι, ερευνητή δημοσιογράφο, που υπογράφει μια μεγάλη έρευνα για την Γκόλντμαν στο περιοδικό Rolling Stone. H μέθοδος της Φίρμας είναι ο . εισοδισμός, τόσο επιτυχής που η τράπεζα απέκτησε και δεύτερο παρατσούκλι, αφού την ονομάζουν και "κυβέρνηση Ζακς". Επιλέγει στελέχη της, τα κάνει εκατομμυριούχους και μετά τους . βρίσκει δουλειά στις κεντρικότερες θέσεις του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος. Ιδού μερικά από τα αστέρια του διεθνούς δικτύου της:Mario DraghiΥπεύθυνος ιδιωτικοποιήσεων στην Ιταλία (1991-2001), αντιπρόεδρος Ευρώπης της Goldman Sachs (2001-2006), Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ιταλίας, υποψήφιος για τη θέση του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής ΤράπεζαςOtmar IssingΕπικεφαλής οικονομολόγος και αρχιτέκτονας της νομισματικής στρατηγικής της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας (1998-06), διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs, Πρόεδρος του Center for Financial Studies στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης. Με πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times συγχαίρει τους Ευρωπαίους ηγέτες για τη σθεναρή αντίστασή τους στην καταστροφική, όπως την χαρακτηρίζει, ιδέα μιας ευρωπαϊκής βοήθειας στην Ελλάδα. Η εφημερίδα αναφέρει όλες τις ιδιότητες του αρθρογράφου, πλην αυτής του συμβούλου της Goldman Sachs.Lloyd BlankfeinΠρόεδρος και Γενικός Διευθυντής της Goldman Sachs. Ο χειρότερος Πρόεδρος και Γενικός Διευθυντής του 2009 κατά το Forbes, πρόσωπο της χρονιάς κατά τους Financial Times. Ετήσια αμοιβή 53 εκατομμύρια δολλάρια.Henry PaulsonΜετά από 30 χρόνια στη Φίρμα, έγινε Υπουργός Οικονομικών του Μπους.Lawrence SummersΣύμβουλος του Κλίντον, του Μπους και του Ομπάμα. Αρχιτέκτονας της φιλελευθεροποίησης του χρηματοπιστωτικού τομέα. Προστατευόμενος του Ρούμπιν, βετεράνου της ΦίρμαςDan JesterΣτην κυβέρνηση Ομπάμα. Αναμείχθηκε στη διάσωση της ΑΙG, όπου ένα μεγάλο μέρος από το κεφάλαιο που δαπανήθηκε κατέληξε στην Goldman .Η επιχείρηση "Χρεοκοπία της Ελλάδας"To 1998 η ελληνική κυβέρνηση έθεσε ως κύρια επιδίωξη την ένταξη στην ΟΝΕ। Τα νούμερα δεν έβγαιναν. Η Αθήνα θα μπορούσε ίσως να περιορίσει τη φοροδιαφυγή των μεσαίων-ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων που δεν συνηθίζουν να πληρώνουν φόρους, αφήνοντας την στήριξη του κράτους στους μισθωτούς και συνταξιούχους (που ταυτόχρονα κατηγορούν ως ανεπρόκοπους). Θα μπορούσε να περιορίσει την παραοικονομία ή το κόστος της διαφθοράς. Θα μπορούσε να σκεφτεί άλλες αναπτυξιακές στρατηγικές. Προτίμησε τον εύκολο, αν και πανάκριβο, δρόμο, το μασκάρεμα του χρέους. Για να το κάνει απευθύνθηκε, σύμφωνα με τους New York Times και τη Wall Street Journal, στη διαβόητη Goldman Sachs. Για τη συνεργασία αυτή την εγκαλεί τώρα και ζητά να πληροφορηθεί τι έγινε η Κομισιόν. Γράφει σε μια έρευνά του το γαλλικό Μαριάν:"Για την πιο μεγάλη τράπεζα του κόσμου, η πατρίδα της δημοκρατίας μετετράπη σε αγελάδα προς άρμεγμα. ¨Όταν ο Γκάρυ Κον προσγειώνεται στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος, το 2001, οι έλληνες αξιωματούχοι τον περιμένουν όπως τον Μεσσία Κώστας Σημίτης αποφασίζει να βάλει τον λύκο μέσα στο μαντρί". H Γκόλντμαν Σαχς, γράφει το περιοδικό, "διαφθείρει" την ελληνική κυβέρνηση "πείθοντάς" την ότι μπορεί με τα προϊόντα της να χρηματοδοτεί τις δαπάνες της. Η Γκόλντμαν βγάζει 300 εκατομμύρια δολλάρια, για να κρύψει η ελληνική κυβέρνηση, όλο κι όλο, ένα δάνειο ενός δις. 30% εις βάρος του ελληνικού δημοσίου πάει το νταβατζηλίκι. Ο οίκος αξιολόγησης Μούντις καλύπτει την επιχείρηση αξιολογώντας με άριστα την Ελλάδα. Η ατιμωρησία οδηγεί σε μονιμοποίηση των πρακτικών. Το τελευταίο από αυτά τα προϊόντα είναι ο "Titlospe", δάνειο 5,3 δις το 2009.

Η Γκόλντμαν, η Εθνική Τράπεζα και η ελληνική κυβέρνηση δημιούργησαν ένα "νεφέλωμα" διεθνών εταιρειών που ειδικεύτηκαν στην αγοραπωλησία ελληνικών τίτλων μετασχηματισμένων σε ιδιόμορφα, δομημένα προϊόντα।¨Όλα ήταν νόμιμα, υποστηρίζεται σήμερα. Και τα δάνεια στους άστεγους που ανατίναξαν το τραπεζικό σύστημα νόμιμα ήταν, δεν ήταν όμως προς το δημόσιο συμφέρον. H φούσκα που δημιουργήθηκε είναι αυτή ακριβώς που σκάει σήμερα στα μούτρα μας, έχοντας οδηγήσει το ελληνικό κράτος στα πρόθυρα της κατάρρευσης.Η Κομισιόν πάντως δεν έχει πεισθεί για τη νομιμότητα ορισμένων από τις διαδικασίες αυτές. ¨Ενα από τα συνηθέστερα κόλπα της Γκόλντμαν είναι η έκδοση χρεογράφων σε άλλο νόμισμα από μια χώρα και η εν συνεχεία χρήση swaps για κάλυψη από αλλαγές ισοτιμιών. Το κόλπο, που υποπτεύεται η Κομισιόν ότι έγινε και εξετάζει τη νομιμότητά του, αρχίζει από κει και πέρα, με την αυθαίρετη αλλαγή από την κυβέρνηση και την κεντρική τράπεζα της ισοτιμίας, χωρίς να το ανακοινώσει σε κανένα, σύμφωνα με το γαλλικό ρεπορτάζ. Με τον τρόπο αυτό, βελτιώνει την αξία του χρέους. Η δεύτερη μέθοδος είναι η πρόβλεψη μελλοντικών εξόδων. Σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, η Γκόλντμαν πρότεινε στην κυβέρνηση της ΝΔ να προεξοφλήσει έσοδα των αεροδρομίων, "μειώνοντας" λογιστικά το χρέος κατά 0,5% του ΑΕΠ. Για την ωραία αυτή συμβουλή, ένα ακόμα λογιστικό τρικ, το ελληνικό κράτος πλήρωσε ένα ποσό 200-300 εκατομμυρίων ευρώ.Το γεγονός ότι και άλλες ευρωπαϊκές χώρες προσέτρεξαν στη "δημιουργική λογιστική", σε νομότυπες απάτες, δεν απαλλάσσει τους ¨Έλληνες ιθύνοντες των ευθυνών τους, δείχνει όμως τον βαθμό διάβρωσης και εξάρτησης και άλλων Ευρωπαίων. Είναι πολύ δύσκολο επίσης να πιστέψουμε ότι Βρυξέλλες, Παρίσι και Φρανκφούρτη δεν ήξεραν και δεν άφησαν να γίνουν όλα αυτά, προφανώς αποβλέποντας σε μεγάλα πολιτικά-οικονομικά οφέλη. Η Φρανκφούρτη παίρνει κάθε χρόνο λεπτομερείς εκθέσεις της Τράπεζας της Ελλάδας. Γνωρίζει ακριβώς πόσο είναι το χρέος. Το ξέρανε και το Νοέμβριο, όταν η κυβέρνηση τους ανακοίνωσε ότι είναι διπλάσιο, όπως το ήξεραν και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και οι τράπεζες, κάνανε όμως τους έκπληκτους. Η ευθύνη είναι μοιρασμένη, αλλά οι ¨Έλληνες θα πληρώσουν τη νύφη. Η υπόθεση δείχνει επίσης πόσο η Ευρώπη είναι υπονομευμένη εκ των έσω, αφού αναθέτει σε αμερικανικές τράπεζες τη διαχείριση των πιο σημαντικών πτυχών και ευάλωτων σημείων των οικονομικών της (όπως κάνει άλλωστε και στους τομείς προσωπικών δεδομένων, περιλαμβανομένων των τραπεζικών λογαριασμών και κάθε άλλης πληροφορίας που μεταφέρει στις αμερικανικές υπηρεσίες, δήθεν για την τρομοκρατία). Πρόσφατα, ο ευρωβουλευτής Νίκος Χουντής αποκάλυψε με ερώτησή του την αναγνώριση, σε κανονισμό της Κομισιόν, του ρόλου των τριών κυρίως αμερικανικών οίκων αξιολόγησης, την ίδια στιγμή που το αμερικανικό Κονγκρέσο τους καλεί να δώσουν εξηγήσεις!Η Ελλάδα έκρυψε με τον τρόπο αυτό τα προβλήματα κάτω από το χαλί, ώσπου, στις αρχές του 2009, άρχισαν να έρχονται οι πληροφορίες από τη Γερμανία για κίνδυνο χρεοκοπίας της Ελλάδας (σχετικά δημοσιεύματα του Σπήγκελ και άρθρο του Κώστα Σημίτη στην Ημερησία). Τον Σεπτέμβριο 2009, με πρωτοβουλία της Γκόλντμαν και μεσολαβητή την εταιρεία Markit, συγκροτείται κονσόρτσιουμ 12 τραπεζών που δημιουργεί ειδικό ίντεξ στην αγορά CDS για την κάλυψη αυξημένου ρίσκου του χρέους Ελλάδας, Ισπανίας και Πορτογαλίας, εν αναμονή του κερδοσκοπικού παιχνιδιού (iTraxxSovX Western Europe). Πρόκειται κατʼ ουσίαν για στοίχημα στη χρεοκοπία των τριών κρατών.

H Goldman γνωρίζει άριστα όλες τις πτυχές του ελληνικού χρέους। Γνωρίζει επίσης τι πρόκειται να γίνει, αφού η ίδια το ετοιμάζει. Τι κάνει; Περιμένει να περάσει ένας μήνας από τις εκλογές, να συνειδητοποιήσει η νέα κυβέρνηση το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και στέλνει, σύμφωνα με τη Λιμπερασιόν, αντιπροσωπεία τραπεζιτών στην Αθήνα, υπό το Νο 2 της τράπεζας Γκάρι Κον. Γίνονται δύο συναντήσεις (έχουν γίνει και αρκετές άλλες στο εξωτερικό). Mία στο Υπουργείο Οικονομικών και μία στο ξενοδοχείο "Πεντελικόν" της Κηφισιάς. Προτείνουν ένα ακόμα χαριτωμένο προϊόν τους, σχεδιασμένο να στείλει στο μέλλον το κόστος του ΕΣΥ. Λίγο πριν σπρώξουν την Ελλάδα στην Καιάδα, ετοιμάζονται να της αρπάξουν κάτι ακόμα.Η τελική επίθεσηΤον Δεκέμβριο, η επίθεση αρχίζει μέσω των οίκων αξιολόγησης που υποβαθμίζουν την ελληνική πιστοληπτική ικανότητα, παρόλο που γνώριζαν μια χαρά εδώ και καιρό την πραγματική κατάσταση. Η ελληνική αξιοπιστία πλήττεται από παντού. H Goldman εξακολουθεί πάντως να βγάζει ένα "σκασμό λεφτά", όπως με την έκδοση του δανείου της 25.1.2010. Ενώ συνεχίζει να κερδίζει από τη διαχείριση του χρέους, δεν περιμένει ούτε μια μέρα από την πώληση του δανείου και ξαναχτυπάει την Ελλάδα μέσω των Financial Times, προνομιακού εκφραστή και του Σίτι και της Κομισιόν (τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά χάλια). Παίζοντας έτσι διπλό παιχνίδι και εις βάρος της Ελλάδας, και εις βάρος των άλλων πελατών της, αγοραστών του τελευταίου δανείου, που βλέπουν τα ελληνικά επιτόκια και spread να εκτινάσσονται αμέσως μετα. Η λονδρέζικη εφημερίδα γράφει ότι η Αθήνα θέλει να δανειστεί από την Κίνα μέσω της Γκόλντμαν. Το δημοσίευμα προκαλεί αμέσως αύξηση του πρίμιουμ για το χρέος. Κανείς δεν πιστεύει ότι η εφημερίδα μπορούσε να δημοσιεύσει τέτοια είδηση, χωρίς να την επιβεβαιώσουν από την Γκόλντμαν. Κατ' άλλους την είδηση την έδωσε η ίδια η Γκόλντμαν όταν πληροφορήθηκε (άραγε από ποιόν;) ότι ο Γ. Παπανδρέου σκέφτεται να προχωρήσει σε διακρατική συμφωνία με την Κίνα προκειμένου οι Ασιάτες της Cosco που έχουν πάρει το λιμάνι του Πειραιά να αναλάβουν ένα σημαντικό κομμάτι του δανεισμού της χώρας. Η τράπεζα δεν περιορίζεται φυσικά στα κέρδη από το ελληνικό χρέος. Κερδοσκοπεί αμέσως κατά του ευρώ, πιστή στην αρχή "αγοράζουμε στη φήμη και πουλάμε στο γεγονός". Μεταξύ 26.1 και 2.2.2010 οι αμερικανικές επενδυτικές τράπεζες και τα χετζ φαντ, μεταξύ των οποίων και η Γκόλντμαν, ρευστοποιούν συμβόλαια αξίας 5,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, περισσότερα από τον Σεπτέμβρη του 2008, στο απόγειο της οικονομικής κρίσης.Από την αγορά CDS, παίζοντας δηλαδή τη χρεοκοπία της Ελλάδας, η Γκόλνtμαν υπολογίζεται ότι κέρδισε ένα έως τρια δισεκατομμύρια δολλάρια. Οι χρηματιστές της Γουώλ Στρητ σφυρίζουν αδιάφορα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους: "η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί στους ¨Έλληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον ηλίθιο" (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)Το διακύβευμα: υποδούλωση Ελλάδας, υποδούλωση ΕυρώπηςΗ Ελλάδα γίνεται προνομιακή δίοδος για τον έλεγχο της Ευρώπης και την εξασθένηση του ευρώ, προτού το ευρωπαϊκό νόμισμα καταστεί κύριο αποθεματικό. Επιδιώκεται επίσης να γίνει το νέο υπόδειγμα μιας Ευρώπης χωρίς κοινωνικό κράτος. Μέρκελ και Σαρκοζί άρχισαν να καταλαβαίνουν μόλις αυτό τον μήνα τι συμβαίνει και τις συνέπειες για την Ευρώπη και παραμένουν βασικά αμήχανοι, παρόλο που έχουν εύκολες λύσεις, που περιγράφουν αρκετά έντυπα, όπως έκδοση ευρωομολόγων ή αγορά από την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα του ελληνικού χρέους, που θα τσάκιζε τα πόδια των κερδοσκόπων και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολλές φορές πριν ξαναεπιτεθούν.Βερολίνο όμως και Παρίσι παραμένουν δέσμιοι της ιδεολογίας και της αρχιτεκτονικής του ευρώ που τους εμποδίζει να αντιδράσουν με άλλο τρόπο, εκτός από το να απαιτούν περίπου την αυτοκτονία της ελληνικής κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι εκ των ένδον υπονομευμένη, όπως αποδεικνύει η δραστηριότητα κατά της Ελλάδας της Ντώυτσε Μπανκ, της PNB Paribas, της Σοσιετέ Ζενεράλ και των ελβετικών τραπεζών στην αγορά CDS, αλλά και η στάση των αρμοδίων της Κομισιόν, των "ευρωπαίων ηλιθίων", όπως τους αποκαλούν οι Γάλλοι.
Η "παγκοσμιοποίηση" είναι φτιαγμένη από και για τους Αγγλοσάξωνες. ¨Οσο για το ελληνικό ζήτημα μοιάζει για ορισμένα τουλάχιστο γαλλικά έντυπα μια μάχη μεταξύ δημοκρατίας και ολοκληρωτισμού, όπως υποδεικνύει η Λιμπερασιόν δημοσιεύοντας, δίπλα-δίπλα, τη φωτογραφία της Βουλής των Ελλήνων και του ουρανοξύστη Goldman Sachs, της μεγαλύτερης τράπεζας του κόσμου που χρησιμοποιεί όλη της τη δύναμη εναντίον μιας μικρής ευρωπαϊκής χώρας.

Απόσπασμα από τον Δ΄λόγο του Αγ।Αναστασίου του Σιναίου περι αιρετικών

΄΄ Επειδή έφθασαν πια τα τέλη των αιώνων,όπως λεγει ο Απόστολος και άρχισαν οι δύσκολοι καιροί,και η ανομία γέμισε τον κόσμο,και η αγάπη των περισσοτέρων κατεψύχθηκε και οι πλάνοι εγιναν πολλοί και οι πλανεμένοι περισσότεροι,πρέπει να ανοίξουμε αμέσως τις Γραφές,όπου αφού βρούμε τα αγιασμένα μεγάλα αναστήματα, δηλ. τους προφήτες και τους Αποστόλους,να τους μελετήσουμε για να μην πλανηθούμε και περιφερόμαστε από τον ένα πλανεμένο δάσκαλο στον άλλο,με αποτέλεσμα να μας παίρνει ο άνεμος της πλάνης.
Ας μην απομείνουμε κάτω αλλά ας ανέβουμε μαζί με τους Αγίους Μαθητές στο όρος για να ακούσουμε τον Αρχιποιμένα Χριστό να λέει ΄΄Βλέπετε μη πλανηθήτε΄΄ και συμπληρώνει ο Αγ.Ιωάννης ΄΄Προσέχετε τους εαυτούς σας για να μην χάσετε οσα καταφέρατε να κερδίσετε με κόπο.
Το ΄΄βλέπετε΄΄ μας το επισημαίνουν όχι για άλλο λόγο ,παρά για να μας προφυλάξουν από εκείνους που μας πλάνούν, φορώντας δέρμα προβάτου κρύβοντας τον λύκο που έχουν μέσα τους.
Μερικές φορές όταν ακούω κάποιους από την Εκκλησία μας να διακηρύτουν ότι ΄΄δεν τα λένε αυτά οι Γραφές ή ότι δεν εννοούν αυτό οι Γραφές ΄΄ μου έρχεται να βάλω τις φωνές.Γιατί αυτά δεν τα ακούω μόνον από λαϊκούς αλλά και από αυτούς που φαίνονται να είναι Ποιμένες και επέχουν την θέση των Αποστόλων και των Προφητών ,μόνο κατά τον τύπο και όχι κατά τον τρόπο, θα μπορούσα να πώ.
΄΄ Ουαί ημίν οδηγοί τυφλοί και αμαθείς ,που δεν έχετε κοντά σας τον Θεό να σας στηρίζει και το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι να ράβετε φανταχτερα ενδύματα και να εγκαταλείπετε τον νόμο του Θεού,να υπηρετείτε την κοιλία σας και την κοσμική δόξα σας,σείς που αν και παίρνετε το μέλι και το γάλα από το ποίμνιό σας ,για τα προβλήματά του τα πνευματικά δε νοιάζεστε ,εσείς θα δώσετε λόγο στο Θεό για όλα αυτά την ημέρα της κρίσεως.΄΄
Εχω δε ακόμα να προσθέσω και άλλες μαρτυρίες περί των Θείων Γραφών,των Ευαγγελίων,των Προφητών και των Αποστόλων, με την βοήθεια του Χριστού, για να κλείσει κάθε στόμα όσων λένε αστήρικτα λόγια.
Είπε ο Κύριος :΄΄Βλέπετε μη πλανηθήτε΄πολλοί δε ελεύσονται επι τω ονόματί μου λέγοντες,ότι εγώ ειμί ο Χριστος και πολλούς πλανήσουσι΄΄ .Και πάλι ΄΄ Προσέχετε από των ψευδοπροφητών,οι οποίοι έρχονται προς εσάς με ένδυμα προβάτου,από μέσα δε είναι λύκοι άρπαγες΄΄.
Αυτούς από τα λόγια τους να τους αναγνωρίζετε και όταν τους καταλάβετε ποιοι είναι μη τους βάζετε στο σπίτι σας, ούτε καν χαίρετε να μη τους λέτε,ούτε να τους μιλάτε , προσέχοντας μη πέσετε στην ίδια αίρεση με αυτούς…………………


Ας φέρουμε λοιπόν κοντά μας τους θεοφόρους θεολόγους και Αποστόλους και ας ακούσουμε τι μας παραγγέλνουν περι των αιρετικών…………
Ο μακάριος Πέτρος είπε: ΄΄Τούτο πρώτα να γνωρίζετε,ότι θα έλθουν στις έσχατες

ημέρες απατεώνες που θα διαστρεβλώνουν το Θείο Λόγο ,σύμφωνα με τη δική τους επιθυμία΄΄ και πάλι λέγει ΄΄ Μέσα από εσας θα βγούν ψευδοδιδάσκαλοι ,οι οποίοι θα δημιουργούν αιρέσεις καταστροφικές ,αρνούμενοι το Λόγο του Θεού του Θεού που εξαγόρασε με την σταυρική του θυσία τις αμαρτίες τους,με πολλούς υποστηρικτές που θα συνεχίζουν το αιρετικο έργο τους και την διασπορά της ολάνης τους,όμως η τιμωρία τους δεν θα αργήσει και η απώλειά τους θα έλθει,γιατί είναι τέκνα της κατάρας επειδή άφησαν τον ίσιο δρόμο και περιπατούν σύμφωνα με την ολάνη που έχουν στο μυαλό τους………….
Ο μακάριος Ιωάννης είπε ΄΄ Και τώρα πολλοί αντίχριστοι έγιναν….και πολλοί πλάνοι εφάνηκαν στον κόσμο……..,μην πιστέυετε σε κάθε διδασκαλία που ακούτε αλλά ερευνάτε αυτά τα πνευματικά λόγια που σας λένε ,αν είναι πράγματι από τον Θείο Λόγο, των Πατέρων και των Αποστόλων,γιατί πολλοί ψευδοπροφήτες βγήκαν στο κόσμο΄΄
Και πάλι λέγει΄΄Εάν κάποιος έλθει κοντά σας και δεν δέχεται όλη την διδασκαλία των Πατέρων και των Αποστόλων , να μη το δέχεστε ούτε στα σπίτια σας και να μη τον χαιρετάτε ,γιατι όποιος τον χαιρετά είναι σαν να αποδέχεται τα πονηρά του έργα και την πλάνη του΄΄Και πάλι λέγει ΄΄ Καθ΄ένας που παρακούει και δεν συμμορφώνεται με την διδασκαλία του Χριστού, Θεόν δεν έχει΄΄
Για το ίδιο ζήτημα ο Απόστολος Ιάκωβος είπε ΄΄Οποιος θέλει να είναι φίλος αυτού του ψευδοδιδασκάλου ,γίνεται εχθρός του Θεού΄΄
Ακούστε όλοι εσείς που κάνετε φιλίες και συνδειπνείτε με τους αιρετικούς ότι του Χριστού εχθροί είστε,γιατί ούτε εκείνος που συμμαχεί με τους εχθρούς του Βασιλέως μπορεί να παίζει τον φίλο του Βασιλέως,αλλά και ούτε να ζήσει θα καταφέρει γιατι ο Βασιλιάς θα τον αφανίσει μαζί με τους εχθρούς Του.
Ο Απόστολος Παύλος είπε¨Εγώ αυτό που ξέρω είναι ότι, μετά τον θάνατό μου θα έλθουν άγριοι λύκοι σε σας ,που δε θα λυπηθούν το ποίμνιό μου΄΄…….
΄΄ Εχετε το νού σας στα τα σκυλιά, στους κακούς εργάτες, στην συμφεροντολογία που ξεστομώνουν ,σε όλους αυτούς που θέλουν να σας ρίξουν στην πλάνη ,με τις φιλοσοφικές τους ιδέες.Προσέχετε ποιους πιστεύετε γιατι οι καιροί είναι πονηροί΄΄….
΄΄Πολλών ειδών και παράξενες διδασκαλίες μη παραδέχεστε΄΄ …….
΄΄Πονηροί δε ‘ανθρωποι και λαοπλάνοι θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο,μαζί με την πλανεμένη διδασκαλία τους και τους πλανεμένους οπαδούς τους΄΄…..
Και για εσάς που συνδειπνείτε με τους αιρετικούς πως τολμάτε και μεταλαμβάνετε τα Θεία Μυστήρια του Χριστού ή μήπως δεν ακούτε τον Απόστολο Παύλο που φωνάζει ότι, δεν μπορείτε να τρώτε από το τραπέζι του Κυρίου και από το τραπέζι τωΟταν έπλασε ό Θεός τόν άνθρωπο, έφύτεψε μέσα στην ψυχή του τήν συνείδησι. Αυτή τόν βοηθεί να πορεύεται μέ ασφάλεια καί τόν καθοδηγεί τι νά κάνη καί άπό τί νά απομακρύνεται.
Ή συνείδηση δέν είναι τίποτε άλλο παρά αύτος ό φυσικός — έμφυτος νόμος. 'Αλλά και μέ τόν γραπτό νόμο τοϋ Θεοϋ ταυτίζεται. Διότι ο,τι μας διδάσκει ό νόμος τοϋ Θεοϋ, αυτό μας διδάσκει και ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ μας παραγγέλλει νά πιστεύουμε σ' ενα μόνο Θεόν τό ίδιο και ή συνείδησις. Γι'αύτό ακόμη καΐ πολλοί άπό τους είδωλολάτρες, μέ τήν παρακίνησι της συνειδήσεως, ενα Θεόν άνεγνώριζαν.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ μας συνιστά νά σεβώμαστε επάνω άπ'όλα τά δημιουργήματα τόν Δημιουργό καισ' Αυτόν μόνο ν' απονέμουμε τήν ύψιστη τιμή αυτό προτρέπει και ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ διδάσκει νά μή θεωρούμε κανέναν ισον μέ τόν Θεόν τό ίδιο και ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ παραγγέλλει νά δείχνουμε υποταγή, πειθαρχία καί υπακοή στον Θεόν σαν ανώτατο κυρίαρχο τό ίδιο και ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ προτρέπει νά φοβώμαστε τον Θεόν σαν δίκαιο Κριτή· αυτό ακούμε και άπό τήν συνείδησι.
Ό θεϊος νόμος προστάζει νά τιμωρούνται όσοι βλασφημούν τό όνομα τού Θεού* τήν βλασφημία και ή συνείδησίς μας δέν τήν ανέχεται.
Ό "νόμος τού Θεού μας συμβουλεύει νά ύπακούουμε στον Θεόν περισσότερο άπό οποιαδήποτε άλλη επίγεια αρχή· τό ίδιο και ή συνείδησις.

Διότι όλες οι επίγειες αρχές είναι ύπό τήν εξουσία καί τήν κυριαρχία του Θεοϋ.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ ζητεί ν' αγαπούμε τόν Θεόν ποιο πολύ άπό όλα τό ίδιο ζητεί καί ή συνείδηση, γιατί ό Θεό ς είναι τό ύψιστο καί ανώτατο αγαθόν καί ή πηγή κάθε αγαθού.
Γι' αυτό καί πρέπει νά Τόν αγαπούμε περισσότερο άπό κάθε δημιούργημα.
Ό νόμος τού Θεού παραγγέλλει νά ευχαριστούμε τόν Θεόν για ολα τό ίδιο διδάσκει και ή συνείδηση, μας προτρέπει νά είμαστε ευγνώμονες στον ευεργέτη μας Θεόν.
Ό νόμος τού Θεού μας συνιστά νά αναθέτουμε όλες μας τίς ελπίδες στον Θεόν τό ίδιο καί ή συνείδησις.Διότι ό Θεός δλα μπορεί νά τά κάνη σαν παντοδύναμος, ένώ κάθε δημιούργημα χωρίς τόν Θεόν καί έκτος του Θεού είναι αδύναμο- γι΄ αυτό καί ή ελπίδα σ' αυτό είναι προσωρινή καί ασταθής.
Ό νόμος τοϋ θεού διδάσκει νά πειθαρχούμε και ν΄απονέμουμε, τιμή στους γονείς καί σ' όλους τους άρχοντες, γιατί έχουν δοθη άπό τόν Θεόν αυτό ακούμε και μέσα στην συνείδησι.
Ό νόμος τοϋ Θεού απαγορεύει νά βλάπτουμε τον άνθρωπο καί νά τού αφαιρούμε τήν ζωή· αυτό τό απαγορεύει καί ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ θεού παραγγέλλει νά βοηθούμε στις ανάγκες καί στίς δυσκολίες τόν συνάνθρωπο- τό ίδιο και ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεοϋ απαγορεύει νά μοιχεύουμε και ν΄ άσωτεύουμε άλλα καί ή συνείδησις τού άνθρωπου εξεγείρεται καί διαμαρτύρεται μέσα του, γιά νά μη μολύνη τόν εαυτό του μέ τήν άνηθικότητα.
Ό νόμος τού Θεού δεν επιτρέπει νά εγγίζουμε ξένα πράγματα χωρίς τήν συγκατάθεσι τού κατόχου αυτό φωνάζει καί ή συνείδησις.
Ό νόμος τοϋ Θεού λέει νά δίνουμε σ' όποιον ζητεί βοήθεια· τό ίδιο λέει και ή συνείδησις. δαιμονίων……………।

Ο θρίαμβος της Εκκλησίας
Πως αποδεικνύεται ότι ο Χριστός είναι Θεός; Στο βασικό αυτό ερώτημα ας μην προσπαθήσουμε ν΄ απαντήσουμε με το επιχείρημα της δημιουργίας του ουρανού και της γης, γιατί ο άπιστος δεν θα το παραδεχθεί. Αν του πούμε ότι ανέστησε νεκρούς, θεράπευσε τυφλούς, έδιωξε δαιμόνια, ούτε τότε θα συμφωνήσει. Αν του πούμε ότι υποσχέθηκε ανάσταση νεκρών, βασιλεία ουρανών και ανέκφραστα αγαθά, τότε όχι μόνο δεν θα συμφωνήσει, αλλά και θα γελάσει.
Πως λοιπόν θα τον οδηγήσουμε στην πίστη, και μάλιστα όταν δεν είναι πνευματικά καλλιεργημένος; Ασφαλώς με το να στηριχθούμε σε αλήθειες, που και εμείς και αυτός παραδεχόμαστε χωρίς καμιάν αντίρρηση και αμφιβολία.
Σε ποιο λοιπόν σημείο συμφωνούμε μαζί του απόλυτα; Στο ότι ο Χριστός φύτεψε την Εκκλησία. Απ΄ αυτό θα φανερώσουμε τη δύναμη και θ΄ αποδείξουμε τη θεότητα του Χριστού. Θα δούμε ότι είναι αδύνατο ν΄ αποτελεί ανθρώπινο έργο η διάδοση του Χριστιανισμού σ΄ όλη την οικουμένη μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Και μάλιστα, όταν η χριστιανική ηθική προσκαλεί στην ανώτερη ζωή ανθρώπους με κακές συνήθειες, δούλους της αμαρτίας. Και όμως, ο Κύριος κατόρθωσε να ελευθερώσει απ΄ όλα αυτά όχι μόνο εμάς, μα ολόκληρο το ανθρώπινο γένος.
Κι αυτό το κατόρθωσε χωρίς να χρησιμοποιήσει όπλα, χωρίς να ξοδέψει χρήματα, χωρίς να κινητοποιήσει στρατούς, χωρίς να προκαλέσει πολέμους. Το κατόρθωσε ξεκινώντας με δώδεκα μόνο μαθητές, που ήταν άσημοι, αμόρφωτοι, φτωχοί, γυμνοί, άοπλοι...
Με τέτοιους ανθρώπους κατόρθωσε να πείσει τα έθνη, να σκέφτονται σωστά, όχι μόνο για την παρούσα ζωή, αλλά και για τη μέλλουσα. Μπόρεσε να καταργήσει προγονικούς νόμους, να ξεριζώσει αρχαίες συνήθειες και να φυτέψει νέες. Μπόρεσε ν΄ αποσπάσει τον άνθρωπο από τον εύκολο τρόπο ζωής και να τον οδηγήσει στο δύσκολο. Και όλα αυτά τα κατόρθωσε, ενώ όλοι Τον πολεμούσαν, ενώ ο ίδιος είχε υπομείνει εξευτελιστική σταύρωση και ταπεινωτικό θάνατο!
Ασφαλώς δεν συμβαίνουν αυτά στους ανθρώπους। Μάλλον τα αντίθετα συμβαίνουν. Εφ΄ όσον δηλαδή ζουν και ευδοκιμούν οι ίδιοι, το έργο τους προοδεύει. Όταν όμως πεθάνουν, καταστρέφεται μαζί τους ότι δημιούργησαν.

Και αυτό το παθαίνουν όχι μόνο οι πλούσιοι ούτε μόνο οι άρχοντες, αλλά και οι κυβερνήτες ακόμα. Γιατί και οι νόμοι τους καταλύονται και η μνήμη τους σβήνει και τ΄ όνομά τους ξεχνιέται και οι έμπιστοι άνθρωποί τους παραγκωνίζονται.
Αυτά συμβαίνουν σ΄ εκείνους, που πρώτα μ΄ ένα νεύμα κυβέρνησαν λαούς και οδήγησαν στον πόλεμο ολόκληρες στρατιές. Σ΄ εκείνους που καταδίκαζαν σε θάνατο και που ανακαλούσαν εξορίστους.
Στον Κύριο όμως έγινε ακριβώς το αντίθετο. Θλιβερή ήταν η κατάσταση του έργου Του πριν από τη σταύρωση: Ο Ιούδας Τον πρόδωσε, ο Πέτρος Τον αρνήθηκε, οι υπόλοιποι μαθητές έφυγαν για να σωθούν και πολλοί πιστοί Τον εγκατέλειψαν. Μόνος έμεινε ανάμεσα στους εχθρούς. Όμως, μετά τη σφαγή και το θάνατο, για να μάθεις ότι δεν ήταν απλός άνθρωπος ο Σταυρωμένος, έγιναν όλα λαμπρότερα, φαιδρότερα, ενδοξότερα.
Ο Πέτρος, ο κορυφαίος απόστολος, αυτός που πριν από τη σταύρωση δεν άντεξε την απειλή μιας υπηρετριούλας, αλλά, μετά από τόσες ουράνιες διδασκαλίες και τη συμμετοχή του στα θεία μυστήρια, είπε ότι δεν γνωρίζει τον Κύριο, αυτός ο ίδιος, μετά τη σταύρωση, Τον κήρυξε στα πέρατα της οικουμένης। Αναρίθμητα πλήθη μαρτύρων θυσιάστηκαν, γιατί προτίμησαν να θανατωθούν παρά ν΄ αρνηθούν το Χριστό, όπως τον είχε αρνηθεί ο κορυφαίος απόστολος, τρομοκρατημένος από την απειλή ενός κοριτσιού. Όλες τώρα οι χώρες, όλες οι πόλεις, τα ερημικά και τα κατοικημένα μέρη, τον Σταυρωμένο ομολογούν.

Σ΄ Αυτόν πιστεύουν οι βασιλιάδες κι οι στρατηγοί, οι άρχοντες και οι ύπατοι, οι δούλοι και οι ελεύθεροι, οι αγράμματοι και οι μορφωμένοι, οι βάρβαροι και τα διάφορα έθνη των ανθρώπων.
Ακόμα κι ο μικρός και ασήμαντος εκείνος τάφος, που δέχθηκε το αιμόφυρτο μαρτυρικό σώμα του Κυρίου, είναι τιμιότερος από χίλια βασιλικά παλάτια και σεβαστός ακόμα και στους βασιλιάδες.
Το παράδοξο μάλιστα είναι, ότι αυτό που συνέβη στον Κύριο, συνέβη και στους μαθητές Του. Γιατί αυτούς που περιφρονούσαν και φυλάκιζαν, αυτούς που βασάνιζαν σκληρά με αναρίθμητα μαρτύρια, αυτούς ακριβώς τους ίδιους, μετά το θάνατό τους, τους τιμούσαν περισσότερο κι από τους βασιλιάδες.
Και πως φαίνεται αυτό; Στη Ρώμη, οι αυτοκράτορες και οι ύπατοι και οι στρατηγοί τα πάντα εγκαταλείπουν, και τρέχουν να προσκυνήσουν τους τάφους του ψαρά Πέτρου και του σκηνοποιού Παύλου. Στην Κωνσταντινούπολη, αυτοί που φορούν τα στέμματα, θέλουν να ενταφιαστούν όχι κοντά στους τάφους των αποστόλων αλλά στα πρόθυρα των ναών τους. Κι έτσι γίνονται οι βασιλιάδες θυρωροί των ψαράδων! Μάλιστα δεν ντρέπονται γι΄ αυτό, αλλά και καυχιόνται. Καυχιόνται όχι μόνο οι ίδιοι, αλλά και οι απόγονοί τους.
Όταν οι μαθητές του Χριστού ήταν μόνο 12 και δεν υπήρχε στη σκέψη κανενός η Εκκλησία, όταν ακόμα η ιουδαϊκή συναγωγή ανθούσε και η ασεβής ειδωλολατρία κυριαρχούσε σ΄ ολόκληρη σχεδόν την οικουμένη, ο Κύριος είχε προφητέψει: «Επί ταύτη τη πέτρα (δηλαδή πάνω στην ομολογία πίστεως του Πέτρου) οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16,18).
Διαπιστώνεις την αλήθεια αυτής της προφητείας; Βλέπεις την εκπλήρωσή της; Σκέψου πόσο σημαντικό γεγονός είναι η εξάπλωση της Εκκλησίας σχεδόν σ΄ όλη τη γη μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Σκέψου πως άλλαξε τη ζωή τόσων εθνών και οδήγησε στην πίστη τόσους λαούς, πως κατάργησε προγονικά έθιμα, πως απελευθέρωσε από μακροχρόνιες συνήθειες, πως σκόρπισε σαν σκόνη την κυριαρχία της ηδονής και τη δύναμη της αμαρτίας, πως εξαφάνισε σαν καπνό την ακάθαρτη τσίκνα των θυσιών, τις ειδωλολατρικές τελετές, τις βδελυκτές εορτές, τα ξόανα, τους βωμούς και τους ναούς, πως οικοδόμησε παντού άγια θυσιαστήρια, στην πατρίδα μας και στις χώρες των Περσών, των Σκυθών, των Μαύρων, των Ινδών. Τι λέω; Ακόμα και στα Βρετανικά νησιά, που βρίσκονται μακριά από τη Μεσόγειο, στον ωκεανό, απλώθηκε η Εκκλησία και χτίστηκαν θυσιαστήρια.
Τα λόγια που τότε ο Κύριος διακήρυξε, φύτρωσαν στις καρδιές όλων. Μπορούμε να πούμε ότι η γεμάτη αγκάθια γη καθαρίστηκε και δέχτηκε το σπόρο της πίστεως.
Το έργο της απελευθερώσεως τόσων λαών από μακροχρόνιες αισχρές συνήθειες, καθώς και η μεταβολή του τρόπου της ζωής από τον εύκολο στον πολύ δύσκολο, είναι πράγματι θαυμαστό, μάλλον υπερθαύμαστο।

Αποδεικνύει θεία ενέργεια, ακόμα κι αν κανείς δεν το είχε εμποδίσει, ακόμα κι αν επικρατούσε ειρήνη και πολλοί το είχαν βοηθήσει। Γιατί η εξάπλωση της Εκκλησίας δεν ερχόταν σε σύγκρουση μόνο με τη αρχαία συνήθεια, αλλά και με την ηδονή, τον ευχάριστο τρόπο ζωής. Είχε δηλαδή δύο ισχυρούς αντιπάλους, που τυραννούσαν τους ανθρώπους: τη συνήθεια και την ηδονή.Όσα είχαν πριν πολλούς αιώνες παραλάβει από τους πατέρες, τους παππούδες και τους αρχαιότερους προγόνους, ακόμα κι όσα είχαν παραλάβει από φιλοσόφους και ρήτορες, ολ΄ αυτά συμφώνησαν να τα περιφρονήσουν, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο. Έπρεπε ακόμα να δεχθούν ένα νέο τρόπο ζωής, και μάλιστα πολύ δυσκολότερο. Γιατί απομάκρυνε από την τρυφή και οδηγούσε στη νηστεία. Απομάκρυνε από την φιλαργυρία και οδηγούσε στην ακτημοσύνη. Απομάκρυνε από την ασέλγεια και οδηγούσε στην αγνεία. Απομάκρυνε από το θυμό και οδηγούσε στην πραότητα. Απομάκρυνε από τον φθόνο και οδηγούσε στη φιλία. Απομάκρυνε από την άνετη κι ευχάριστη ζωή και οδηγούσε στη δύσκολη, στην «τεθλιμμένη», στη σκληρή. Και μάλιστα οδηγούσε σ΄ αυτήν εκείνους, που είχαν συνηθίσει στη ζωή των ανέσεων. Γιατί δεν έγιναν, βέβαια, χριστιανοί, άνθρωποι που ζούσαν σ΄ άλλους κόσμους και δεν είχαν αμαρτωλές συνήθειες, αλλά έγιναν εκείνοι που είχαν σαπίσει μέσα σ΄ αυτές και είχαν γίνει πιο μαλακοί κι από τον πηλό. Αυτούς κάλεσε να βαδίσουν το δύσκολο, τον «τεθλιμμένο», το σκληρό και τραχύ δρόμο. Και τους έπεισε να τον βαδίσουν!

Πόσους έπεισε ο Χριστος να βαδισουν τον δρομο του Σταυρού; Όχι μόνο δύο ή δέκα ή είκοσι ή εκατό, αλλ΄ αμέτρητους. Και με ποιους τους έπεισε; Με 12 ανθρώπους αμόρφωτους, ακαλλιέργητους, άσημους, φτωχούς, χωρίς περιουσία, χωρίς σωματική δύναμη, χωρίς δόξα, χωρίς λαμπρή καταγωγή, χωρίς ευφράδεια και ρητορική ικανότητα. Με 12 ανθρώπους που ήταν ψαράδες, σκηνοποιοί, αλλόγλωσσοι. Γιατί ούτε καν την ίδια γλώσσα δεν είχαν με τους ειδωλολάτρες. Μιλούσαν την εβραϊκή, που ήταν πολύ διαφορετική απ΄ όλες τις άλλες γλώσσες. Μ΄ αυτούς λοιπόν τους 12 οικοδομήθηκε η Εκκλησία και απλώθηκε στα πέρατα της οικουμένης.
Και δεν είναι μόνο τούτο το θαυμαστό, αλλά και το ότι αυτοί οι λίγοι, οι φτωχοί, οι αμόρφωτοι και περιφρονημένοι, που βάλθηκαν ν΄ αλλάξουν την ανθρωπότητα, δεν έκαναν ανενόχλητοι το έργο τους. Από παντού αντιμετώπιζαν αναρίθμητους πολέμους. Τους πολεμούσαν σε κάθε έθνος και σε κάθε πόλη. Αλλά τι λέω για έθνη και πόλεις; Σε κάθε σπίτι ξεσηκωνόταν πόλεμος εναντίον τους. Η διδασκαλία τους χώριζε πολλές φορές το παιδί από τον πατέρα, τη νύφη από την πεθερά, τον ένα αδελφό από τον άλλο, το δούλο από τον αφέντη, τον υπήκοο από τον άρχοντα, τον άνδρα από τη γυναίκα και τη γυναίκα από τον άνδρα. Στην κάθε οικογένεια δεν πίστευαν όλοι ταυτόχρονα, κι έτσι οι χριστιανοί υπέμειναν καθημερινές διαμάχες, ακατάπαυστες εχθρότητες, μύριους θανάτους.
Σαν κοινούς αντιπάλους και εχθρούς όλοι τους πολεμούσαν. Τους καταδίωκαν οι βασιλιάδες, οι άρχοντες, οι υπήκοοι, οι ελεύθεροι, οι δούλοι, οι όχλοι, οι πόλεις. Και δεν καταδίωκαν μόνο τους ίδιους, αλλά - πράγμα φοβερό - καταδίωκαν ακόμα και τους νεόφυτους κατηχουμένους, εκείνους δηλαδή που μόλις είχαν πιστέψει.
Προξενούσε φρίκη και οργή στους ειδωλολάτρες η σκέψη να εγκαταλείψουν τους βωμούς, να περιφρονήσουν τις θυσίες, που όλοι οι πατέρες κα οι πρόγονοί τους τελούσαν, και να πιστέψουν στον Κύριο. Να πιστέψουν σ΄ Αυτόν που έλαβε ανθρώπινη σάρκα από την Παρθένο Μαρία, που δικάστηκε από τον Πιλάτο, που έπαθε αναρίθμητα δεινά και εξευτελισμούς, που υπέμεινε τον ατιμωτικό θάνατο, που ενταφιάστηκε και αναστήθηκε.
Το παράδοξο μάλιστα είναι, ότι ενώ τα πάθη του Κυρίου ήταν αναμφισβήτητα - πολλοί είχαν δει τις μαστιγώσεις, τα χτυπήματα, τα φτυσίματα, τα ραπίσματα, το σταυρό, τους χλευασμούς, τον τάφο, - δεν συνέβαινε όμως το ίδιο και με την ανάσταση। Ο Κύριος, μετά από την ανάστασή Του, εμφανίστηκε μόνο σε μαθητές. Παρά το γεγονός αυτό, μιλούσαν για την ανάσταση και έπειθαν τους λαούς και οικοδομούσαν την Εκκλησία. Πως; Με ποιόν τρόπο; Με τη δύναμη του Κυρίου, που τους έστειλε να κηρύξουν το ευαγγέλιό Του στα έθνη. Αυτός ήταν που τους άνοιξε το δρόμο. Αυτός διευκόλυνε το δύσκολο έργο τους. Αν δεν τους βοηθούσε η θεία δύναμη, ούτε καν θ΄ άρχιζε η διάδοση του χριστιανισμού.

Γιατί ενώ οι τύραννοι οπλίζονταν εναντίον της Εκκλησίας, ενώ οι στρατιώτες πρότειναν τα όπλα τους, ενώ οι όχλοι μαίνονταν σαν αγριεμένη φωτιά, ενώ η κακή συνήθεια αντιπαρατασσόταν, ενώ ρήτορες, σοφιστές, πλούσιοι, ιδιώτες, άρχοντες ξεσηκώνονταν, ο λόγος του Θεού, πιο ισχυρός κι από φλόγα, έκανε στάχτη τ΄ αγκάθια, καθάρισε τους αγρούς κι έσπειρε το λόγο του κηρύγματος. Άλλοι από τους πιστούς ρίχνονταν στις φυλακές, άλλοι εξορίζονταν, άλλων οι περιουσίες δημεύονταν, άλλοι φονεύονταν, άλλοι διαμελίζονταν. Και μολονότι οι χριστιανοί αντιμετωπίζονταν σαν κοινοί εγκληματίες, υπομένοντας κάθε είδος τιμωρίας, ατιμώσεως και διωγμού, όλο και περισσότεροι έρχονταν στην Εκκλησία. Μάλιστα, όχι μόνο δεν αποθαρρύνονταν οι νέοι πιστοί από τα βασανιστήρια που έβλεπαν να υπομένουν οι παλαιότεροι, αλλά γίνονταν προθυμότεροι! Μόνοι τους έτρεχαν, αβίαστα, ευγνωμονώντας τους βασανιστές τους. Γίνονταν θερμότεροι στην πίστη, βλέποντας τους χειμάρρους των αιμάτων των πιστών.
Είδες την ασύγκριτη δύναμη Εκείνου που έκανε ολ΄ αυτά τα θαύματα; Πως είναι δυνατό να μη λυπάται κανείς, υποφέροντας τέτοια φρικτά μαρτύρια; Όμως αυτοί χαίρονταν, σκιρτούσαν! Αυτό ομολογεί, σαν παράδειγμα, ο άγιος ευαγγελιστής Λουκάς πως συνέβαινε και με τους αποστόλους - «υπέστρεφον εκ προσώπου του συνεδρίου χαίροντες, ότι κατηξιώθησαν υπέρ του ονόματος του Χριστού ατιμασθήναι» (Πράξ। 5, 41).

Κι ενώ ούτ΄ ένα τοίχο δεν μπορεί να χτίσει κανείς με πέτρες και ασβέστη όταν καταδιώκεται, οι απόστολοι έχτιζαν την Εκκλησία σ΄ όλη την οικουμένη υποφέροντας διωγμούς, φυλακίσεις, εξορίες και μαρτυρικούς θανάτους. Και δεν την έχτιζαν με πέτρες, αλλά με ψυχές, πράγμα πολύ δυσκολότερο. Γιατί δεν είναι το ίδιο να χτίζεις ένα τοίχο με το να πείθεις διεφθαρμένες ψυχές ν΄ αλλάζουν τρόπο ζωής, να εγκαταλείπουν τη δαιμονική μανία τους και ν΄ ακολουθούν τη ζωή της αρετής.
Το κατόρθωσαν όμως αυτό, γιατί είχαν μαζί τους την ακαταμάχητη δύναμη του Κυρίου, που είχε προφητέψει: «Οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματθ. 16, 18).
Συλλογίσου πόσοι τύραννοι πολέμησαν την Εκκλησία και πόσους φοβερούς διωγμούς ξεσήκωσαν εναντίον της... Ο Αύγουστος, ο Τιβέριος, ο Γάιος, ο Νέρων, ο Βεσπασιανός, ο Τίτος και όλοι οι διάδοχοί τους μέχρι το Μέγα Κωνσταντίνο, όλοι ήταν ειδωλολάτρες. Και όλοι - άλλος ηπιότερα, άλλος σκληρότερα - πολεμούσαν την Εκκλησία. Την πολεμούσαν όλοι. Κι αν μερικοί δεν ξεσήκωναν οι ίδιοι διωγμούς, όμως η προσήλωσή τους στην ειδωλολατρία υποκινούσε στον αγώνα εναντίον της Εκκλησίας όσους ήθελαν να τους κολακέψουν.
Παρόλα αυτά, τα κακόβουλα σχέδια και οι επιθέσεις των ειδωλολατρών διαλύθηκαν σαν ιστοί αράχνης, σκορπίστηκαν σαν σκόνη, εξαφανίστηκαν σαν καπνός. Αλλά και όσα σχεδίαζαν εναντίον της Εκκλησίας, έγιναν αφορμή να προκύψει μεγάλη ωφέλεια στους χριστιανούς. Γιατί δημιούργησαν τις χορείες των μαρτύρων, που αποτελούν το θησαυρό, τους στύλους, τους πύργους της Εκκλησίας.
Βλέπεις λοιπόν τη θαυμαστή εκπλήρωση της προφητείας; Πραγματικά «πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής»। Από τα παρελθόντα όμως, πίστευε και για τα μέλλοντα. Και στο μέλλον κανείς δεν θα μπορέσει να νικήσει την Εκκλησία. Γιατί αν δεν κατόρθωσαν να τη συντρίψουν όταν αριθμούσε λίγα μέλη, όταν η διδασκαλία της φαινόταν καινούρια και παράξενη, όταν τόσοι φοβεροί πόλεμοι και τόσοι πολλοί διωγμοί από παντού ξεσηκώνονταν εναντίον της, πολύ περισσότερο δεν θα μπορέσουν να τη βλάψουν τώρα, που κυριάρχησε σ΄ όλη την οικουμένη, που κυρίεψε όλα τα έθνη και που εξαφάνισε τους βωμούς και τα είδωλα, τις γιορτές και τις τελετές, τον καπνό και την τσίκνα των αισχρών θυσιών

Πως πέτυχαν οι απόστολοι ένα τόσο μεγάλο, ένα τόσο σπουδαίο κατόρθωμα, έπειτα από τόσα εμπόδια; Ασφαλώς με τη θεϊκή και ακαταμάχητη δύναμη Εκείνου, που προφήτεψε τη δημιουργία και το θρίαμβο της Εκκλησίας. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί, εκτός κι αν είναι ανόητος και εντελώς ανίκανος να σκέφτεται.
Κειμενο του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου