Τό κείμενο προέρχεται άπό τό βιβλίο τοϋ Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ''Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται...'', Ιεραποστολικές επιστολές Α', έκδ. Έν πλω, Αθήνα २००८

Μέ ρωτάς, άνθρωπε τοϋ Θεού, άπό πού προέρχεται ή σημερινή κρίση, καί τι σημαίνει αυτή. Ποιος είμαι εγώ γιά νά με ρωτάς γιά ένα τόσο μεγάλο μυστικό; «Μίλα, όταν έχεις κάτι καλύτερο άπό τή σιωπή», λέει ό άγιος Γρηγόριος ό Θεολόγος. "Ομως παρόλο πού θεωρώ, ότι ή σιωπή είναι τώρα καλύτερη άπό κάθε ομιλία, καί όμως λόγωαγάπης προς εσένα, θά σού εκθέσω εκείνα πού σκέπτομαι περί αυτού πού ρώτησες.
Ή κρίση είναι ελληνική λέξη, καί σημαίνει δίκη. Στην Άγια Γραφή αυτή ή λέξη χρησιμοποιείται πολλές φορές. "Ετσι ό ψαλμωδός λέει: «διά τούτο ουκ άναστήσονται ασεβείς εν κρίσει» (Ψαλμ. 1,5). Σέ άλλο μέρος πάλι λέει: «έλεος καί κρίσιν άσομαί σοι, Κύριε» (Ψαλμ. 100,1). Ό σοφός Σολομώντας γράφει, ότι «παρά δέ Κυρίου πάντα τά δίκαια». (Παρ. Σολ. 16,33). Ό ίδιος ό Σωτήρας είπε, «αλλά τήν κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υιώ» (Τωάν. 5, 22), ενώ λίγο πιό κάτω λέγει πάλι «νϋν κρίσις εστί τοϋ κόσμου τούτου» (Τωάν. 12, 31). Ό απόστολος Πέτροςγράφει «ότι ό καιρός τού άρξασθαι τό κρίμα
από τοϋ οϊκου τοϋ Θεού» (Α' Πετρ. 4,17).
Αντικατάστησε τη λέξη «κρίση» μέ τη λέξη «δίκη» καί διάβασε: «Διά τούτο ουκ άναστήσονται ασεβείς εν δίκη» ή «αλλά τηνδίκην πάσαν δέδωκε τω υίο» ή «νύν δίκηεστί τού κόσμου τούτου» ή οτι «άποδώσουσιλόγον τω έτοίμως εχοντι δικάσαι ζώνταςκαί νεκρούς».
"Εως τώρα οί ευρωπαϊκοί λαοί χρησιμοποιούσαν την λέξη «δίκη», αντί γιά τή λέξη «κρίση», όποτε καί νά τους έβρισκε κάποια συμφορά. Τώρα ή καινούργια λέξη αντικατέστησε την παλιά, καί τό κατανοη-τό έγινε ακατανόητο. "Οταν γινόταν ξηρασία, πλημμύρα, πόλεμος ή έπεφτε επιδημία, όταν έρριχνε χαλάζι, γίνονταν σεισμοί, πνιγμοί καί άλλες συμφορές, λέγανε «Θεία δίκη!».


Καί αυτό σημαίνει: κρίση μέσα από ξηρασίες, κρίση μέσα από
πλημμύρες, μέσα από πολέμους, μέσα από επιδημίες κ.λπ.
Και τή σημερινή χρηματικο-οικονομική δυσκολία ό λαός τήν θεωρεί ώς Θεία δίκη, όμως δέν λέει ή δίκη αλλά ή κρίση. "Ετσι ώστε ή δυσκολία νά πολλαπλασιάζεται με τό νά γίνεται ακατανόητη! Εφόσον όσο ονομαζόταν μέ τήν κατανοητή λέξη «δίκη», ήταν γνωστή καί ή αιτία, λόγω της όποιας ήρθε ή δυσκολία, ήταν γνωστός καί ό Δι-καστής, ό Όποιος επέτρεψε τήν δυσκολία, ήταν γνωστός καί ό σκοπός της επιτρεπόμενης δυσκολίας. Μόλις όμως χρησιμοποιήθηκε ή λέξη «κρίση», λέξη ακαταλαβίστικη σέ όλους, κανείς δέν ξέρει πιά νά εξη-γήσει οΰτε γιά ποιο λόγο, ούτε άπό Ποιόν,ούτε ώς προς τι. Μόνο σ' αυτό διαφέρει ή τωρινή κρίση άπό τις κρίσεις πού προέρ-χονται άπό τήν ξηρασία ή τήν πλημμύρα ή τόν πόλεμο ή τήν επιδημία ή τους πνιγμούς ή κάποιους άλλους πειρασμούς.
Μέ ρωτάς γιά τήν αιτία της τωρινής κρίσης, ή της τωρινής Θείας δίκης! Ή αιτία είναι πάντα ή ίδια। Ή αιτία γιά τις ξηρασίες, τις πλημμύρες, τις επιδημίες καί άλλα μαστιγώματα της γενιάς των ανθρώπων είναι ή αιτία καί γιά τήν τωρινή κρίση. Ή αποστασία των ανθρώπων άπό τόν Θεό. Με τήν αμαρτία της Θεο-άποστασίας οί άνθρωποι προκάλεσαν αυτή τήν κρίση, καί ό Θεός τήν επέτρεψε, ώστε νά ξυπνήσει τους ανθρώπους, νά τους κάνει ενσυνείδητους, πνευματικούς καί νά τους γυρίσει προς Εκείνον. Στις μοντέρνες αμαρτίες—μοντέρνα καί ή κρίση. Καί όντως ό Θεός χρησιμοποίησε μοντέρνα μέσα ώστε νά τό συνειδητοποιήσουν οί μοντέρνοι άνθρωποι:χτύπησε τίς τράπεζες, τά χρηματιστήρια, τίς οικονομίες, τό συνάλλαγμα των χρημάτων.

Ανακάτωσε τά τραπέζια στις συναλλαγές σ' όλο τόν κόσμο, όπως κάποτε στόναό των Ιεροσολύμων. Προξένησε πρωτόγνωρο πανικό μεταξύ εμπόρων καί αυτώνπού ανταλλάσσουν τό χρήμα. Προκάλεσεσύγχυση καί φόβο. "Ολα αυτά τά έκανε γιάνά ξυπνήσουν τά υπερήφανα κεφαλάκιατων σοφών της Ευρώπης καί της Αμερικής,γιά νά έλθουν εις εαυτούς καί νά πνευμα-τικοποιηθοϋν. Καί άπό τήν άνεση καί τόάγκυροβόλημα στά λιμάνια της υλικής σι-γουριάς νά θυμηθούμε τίς ψυχές μας, νάαναγνωρίσουμε τίς ανομίες μας καί νά προ-σκυνήσουμε τόν ύψιστο Θεό, τόν ζωντανόΘεό.
Μέχρι πότε θά διαρκέσει ή κρίση; "Οσοτό πνεύμα των ανθρώπων παραμείνει δίχωςαλλαγή. "Ωσπου οί υπερήφανοι υπαίτιοιαυτής της κρίσης νά παραιτηθούν μπροστάστον Παντοδύναμο. "Ωσπου οί άνθρωποικαί οί λαοί νά θυμηθούν, τήν ακαταλαβίστικη λέξη «κρίση», νά τή μεταφράσουν στήγλώσσα τους, ώστε μέ αναστεναγμό καί μετάνοια νά φωνάξουν: «ή Θεία δίκη»!
Πές καί εσύ, ή Θεία δίκη,αντί ή κρίση, καί όλα θά σοϋ γίνουν ξεκάθαρα.