Του οσίου Παλλαδίου
Εμαθα γιά τον Μωυσή τον Αιθίοπα, ό όποιος ήταν πολύ ονομαστός ανάμεσα στους πατέρες της Σκήτης, διοτι πριν γίνει μοναχός ήτανδούλος κάποιου άρχοντα, ό κύριος του ομως τον έδιωξε για την πολλή δυστροπία του και γιά τον αιμοβόρο και άγριο χαρακτήρα του.Αυτός λοιπόν πήγε και έγινε ληστής, και γιά τήν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη του έγινε αρχηγός τών άλλων ληστών. Λένε μάλιστα γι' αυτόν οτι, όταν ήταν ληστής, έκανε και τούτο:Κάποτε θύμωσε μέ κάποιον βοσκό, επειδή με τα σκυλιά του κοπαδιού του τον εμπόδισε μια νύχτα πού πήγαινε για ληστεία, και θέ-λοντας να τον σκοτώσει, ερευνούσε προσεκτικά νά τον βρει πού είναι μέ τά πρόβατα του. Έμαθε λοιπόν οτι είναι στην απέναντι όχθη τουΝείλου. Ό ποταμός ήταν τότε πλημμυρισμένος και τά νερά του είχαν απλωθεί σέ πλάτος ενός μιλίου. Και ό Μωυσής έβγαλε το ρούχο του,το έβαλε στο κεφάλι του, κράτησε στά δόντια του το μαχαίρι,ρίχτηκε στον ποταμό και κολύμπησε ως απέναντι. Ό βοσκός ομως, βλέπον-τας τον από μακριά νά κολυμπά, έτρεξε και κρύφτηκε.
Ό Μωυσής, επειδή δέν βρήκε τον βοσκό, ξέσπασε τή μανία τουστο κοπάδι. Έσφαξε τέσσερα κριάρια, τά πιο μεγάλα, τά έδεσε το ένα πίσω άπό το άλλο και διέσχισε πάλι τον Νείλο κολυμπώντας.Στάθηκε τότε σέ κάποια
άνοιχτωσιά, έγδαρε τά κριάρια, τά έψησεκαι έφαγε τά πιο καλά κομμάτια. 'Ύστερα πούλησε τά δέρματα και μέ τά χρήματα ήπιε κρασί καλό, κάπου δέκα κιλά.Έπειτα έφυγε πενήντα μίλια μακριά, όπου είχε το λημέρι του.
Αυτός ό άνθρωπος, μετά άπό πολύν καιρό, ήρθε άπό κάποια αφορμή σέ κατάνυξη και απορρίπτοντας την προηγούμενη ζωή του έγινε μοναχός. Πήρε ένα κελλί στή Σκήτη, όπου έκανε υπερβολικήάσκηση. Διηγούνται μάλιστα οτι στην αρχή τής μοναχικής του ζωής, τότε πού πήρε το κελλί, του επιτέθηκαν τέσσερις ληστές, χωρίςνά ξέρουν οτι αυτός είναι ό Μωυσής· και εκείνος τους έπιασε, τους έδεσε, τους φορτώθηκε στον ώμο σάν σακκί μέ άχυρα και τους πήγεστην εκκλησία, στους αδελφούς, λέγοντας: «Επειδή δεν μου επιτρέπεται πιά νά βλάψω κανέναν, και αυτοί μου επιτέθηκαν, τί προστάζετεγι' αυτούς;» Οι αδελφοί τους έλυσαν και τους άφησαν να φύγουν εκείνοι ομως, όταν αναγνώρισαν τον Μωυσή και είδαν τή μετάνοιατου, δέν θέλησαν ούτε αυτοί νά γυρίσουν πιά στην προηγούμενη ζωή,άλλα απαρνήθηκαν τον κόσμο, οπως ό Μωυσής, και έγιναν μοναχοίεξαιρετικοί.
Εμαθα γιά τον Μωυσή τον Αιθίοπα, ό όποιος ήταν πολύ ονομαστός ανάμεσα στους πατέρες της Σκήτης, διοτι πριν γίνει μοναχός ήτανδούλος κάποιου άρχοντα, ό κύριος του ομως τον έδιωξε για την πολλή δυστροπία του και γιά τον αιμοβόρο και άγριο χαρακτήρα του.Αυτός λοιπόν πήγε και έγινε ληστής, και γιά τήν πάρα πολύ μεγάλη δύναμη του έγινε αρχηγός τών άλλων ληστών. Λένε μάλιστα γι' αυτόν οτι, όταν ήταν ληστής, έκανε και τούτο:Κάποτε θύμωσε μέ κάποιον βοσκό, επειδή με τα σκυλιά του κοπαδιού του τον εμπόδισε μια νύχτα πού πήγαινε για ληστεία, και θέ-λοντας να τον σκοτώσει, ερευνούσε προσεκτικά νά τον βρει πού είναι μέ τά πρόβατα του. Έμαθε λοιπόν οτι είναι στην απέναντι όχθη τουΝείλου. Ό ποταμός ήταν τότε πλημμυρισμένος και τά νερά του είχαν απλωθεί σέ πλάτος ενός μιλίου. Και ό Μωυσής έβγαλε το ρούχο του,το έβαλε στο κεφάλι του, κράτησε στά δόντια του το μαχαίρι,ρίχτηκε στον ποταμό και κολύμπησε ως απέναντι. Ό βοσκός ομως, βλέπον-τας τον από μακριά νά κολυμπά, έτρεξε και κρύφτηκε.
Ό Μωυσής, επειδή δέν βρήκε τον βοσκό, ξέσπασε τή μανία τουστο κοπάδι. Έσφαξε τέσσερα κριάρια, τά πιο μεγάλα, τά έδεσε το ένα πίσω άπό το άλλο και διέσχισε πάλι τον Νείλο κολυμπώντας.Στάθηκε τότε σέ κάποια
άνοιχτωσιά, έγδαρε τά κριάρια, τά έψησεκαι έφαγε τά πιο καλά κομμάτια. 'Ύστερα πούλησε τά δέρματα και μέ τά χρήματα ήπιε κρασί καλό, κάπου δέκα κιλά.Έπειτα έφυγε πενήντα μίλια μακριά, όπου είχε το λημέρι του.
Αυτός ό άνθρωπος, μετά άπό πολύν καιρό, ήρθε άπό κάποια αφορμή σέ κατάνυξη και απορρίπτοντας την προηγούμενη ζωή του έγινε μοναχός. Πήρε ένα κελλί στή Σκήτη, όπου έκανε υπερβολικήάσκηση. Διηγούνται μάλιστα οτι στην αρχή τής μοναχικής του ζωής, τότε πού πήρε το κελλί, του επιτέθηκαν τέσσερις ληστές, χωρίςνά ξέρουν οτι αυτός είναι ό Μωυσής· και εκείνος τους έπιασε, τους έδεσε, τους φορτώθηκε στον ώμο σάν σακκί μέ άχυρα και τους πήγεστην εκκλησία, στους αδελφούς, λέγοντας: «Επειδή δεν μου επιτρέπεται πιά νά βλάψω κανέναν, και αυτοί μου επιτέθηκαν, τί προστάζετεγι' αυτούς;» Οι αδελφοί τους έλυσαν και τους άφησαν να φύγουν εκείνοι ομως, όταν αναγνώρισαν τον Μωυσή και είδαν τή μετάνοιατου, δέν θέλησαν ούτε αυτοί νά γυρίσουν πιά στην προηγούμενη ζωή,άλλα απαρνήθηκαν τον κόσμο, οπως ό Μωυσής, και έγιναν μοναχοίεξαιρετικοί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου