Απο τον βίο της αγίας Συγκλητικής
Ελεγε ή άγια Συγκλητική: «Τις αμελείς και όκνιρες ψυχές, πού άπό χαλαρότητα δέν προοδεύουν στο καλόκαί επιπλέον εύκολα κυριεύονται άπό την απελπισία, πρέπει νά τις επαινούμε, καί όταν παρουσιάσουν κάποιο καλό, έστω καί μικρό, νά το θαυμάζουμε καί νάτο μεγαλοποιοΰμε, ένώ τά βαριά καί μεγάλα αμαρτήματα τους νά τά λέμε μικρά καί ανάξια λόγου. Γιατί ό διάβολος, καθώς θέλει όλανά τά διαστρέφει, γιά νά μάς καταστρέψει, προσπαθεί νά κρύβει άπότους αγωνιστές καί ασκητικούς τά αμαρτήματα καί νά τους κάνει νά τα ξεχνούν, για να τους οδηγήσει στην υπερηφάνεια, ενώ στις ψυχές τών αρχάριων και άστερέωτων δείχνει τεράστια τα αμαρτήματα, για να τις φέρει σέ απόγνωση.«
»Τίς ψυχές λοιπόν πού έτσι κλονίζονται, οφείλουμε να τις ενθαρρύνουμε ως έξης: Πρέπει να θυμίζουμε σέ αυτές τήν ασύλληπτησυμπάθεια και αγαθότητα του Θεού και δτι ό Κύριος μας είναι πολυέλεος και εύσπλαχνος και μακρόθυμος και έτοιμος να συγχωρήσει τις κα-κίες τών ανθρώπων. Να αναφέρουμε ακόμη μαρτυρίες άπό τις άγιεςΓραφές, πού να φανερώνουν τήν ανεξιχνίαστη συμπάθεια του Θεού προς αυτούς πού αμάρτησαν και μετανοούν. Νά λέμε δηλαδή δτι ήΡαάβ ήταν πόρνη, άλλα σώθηκε μέ τήν πίστη· ό Παύλος ήταν διώκτης τών χριστιανών, αλλά έγινε εκλεκτός απόστολος και ό ληστής έκλεβε και σκότωνε, άλλα μέ έναν του λόγο άνοιξε πρώτος την πόρτα του παραδείσου. Νά αναφέρουμε επίσης τον Ματθαίο και τον τελώνη και τον άσωτο και άλλα παρόμοια· και μέ όλα αυτά να τις λυτρώνουμε άπό τήν απόγνωση. Τις ψυχές πάλι πού παγιδεύονται άπό τήν υπερηφάνεια, νά τις θεραπεύουμε μέ παραδείγματα ανώτε-ρης αρετής. Γιατί έτσι κάνουν ο'ι καλοί γεωργοί· όταν δουν κάποιο φυτό κοντό και αδύνατο, το ποτίζουν άφθονα και το φροντίζουν πολύ,γιά νά μεγαλώσει και νά στερεωθεί, δταν όμως δουν σε κάποιο φυτό πρόωρα βλαστάρια, κλαδεύουν τά περιττά, γιά νά μήν ξεραθούν γρή-γορα. Και οι γιατροί επίσης, σέ άλλους άρρωστους συστήνουν άφθονο φαγητό και περιπάτους, ένώ σέ άλλους αυστηρή και πολυκαιρη δίαιτα και νά μή βγαίνουν καθόλου άπό το σπίτι».